امنیت غذایی، امنیت بذر و سیستم های تامین بذر

امنیت غذایی وضعیتی است که زمانی وجود دارد که همه مردم، در همه حال، دسترسی فیزیکی، اجتماعی و اقتصادی به غذای کافی، ایمن و مغذی داشته باشند که نیازهای غذایی و اولویت های غذایی برای یک زندگی فعال و سالم برای آنها را برآورده کند. امنیت غذایی و امنیت بذر ارتباط نزدیکی با هم دارند و ناامنی در یک حوزه می تواند منجر به ناامنی در حوزه دیگر شود، امنیت بذر به عنوان شاخصی از امنیت غذایی در میان کشاورزان خرده مالک استدلال می شود. امنیت بذر زمانی بدست می آید که کشاورزان «در همه زمان ها اعم از فصل های زراعی خوب و بد، دسترسی کافی به بذر و به طور کلی مواد لازم برای کاشت با کیفیت خوب داشته باشند». امنیت بذر به انواع سیستم های تامین بذری که کشاورزان استفاده می کنند و نحوه عملکرد آنها بستگی دارد. سیستم های تامین بذر می توانند مزایای متعددی مانند افزایش امنیت غذایی و درآمد، تغذیه بهتر و انعطاف پذیری بیشتر در برابر تنش های محیطی را برای کشاورزان به ارمغان آورند. سیستم بذر می تواند رسمی یا غیر رسمی باشد.یک سیستم رسمی بذر دارای مجموعه ای سازمان یافته از فعالیت هایی است که از اصلاح نژاد تا تحویل بذر گواهی شده ارقام شناخته شده و ثبت شده به کشاورزان را شامل می شود و یک سیستم بذر غیررسمی شامل یک سیستم بذر سنتی یا محلی با بذرهای ذخیره شده توسط کشاورز است که از طریق کانال های مختلف مانند همسایگان، بازارهای محلی، بانک های بذر محلی و تعاونی های محلی، اغلب بدون کنترل دولت، مبادله می شوند.

کلیدواژه ها:

امنیت بذر ، امنیت غذایی ، سیستم بذر رسمی ، سیستم بذر غیر رسمی