بررسی و تعیین سهم عناصر ماکرو خاک بر خلا عملکرد سویا (Glycin Max L.)

مدیریت تغذیه از جمله مسائل مهم در تولید گیاهان زراعی محسوب می شود، تامین مقدار کافی عناصر غذایی قابل تبادل و ایجاد تعادل شیمیایی بین عناصر غذایی، مصرف بهینه کودها، موجود بودن عناصر غذایی ضروری و توازن بین آنها، منجر به حفظ حاصلخیزی خاک می گردد. بنابراین یکی از عمده ترین مشکلات تولید سویا در استان گلستان اختلاف قابل توجه بین عملکرد واقعی کشاورزان و عملکرد قابل حصول می باشد (خلاء عملکرد) که بخشی از آن ناشی از کمبود عناصر غذایی از قیبل نیتروژن، فسفر و پتاسیم است. لذا به منظور بررسی خلا عملکرد سویا ۱۴۲ مزرعه و بر اساس روش تابع خط مرزی در دو سال زراعی ۹۴-۱۳۹۳ و ۹۵-۱۳۹۴ در شهرستان کلاله انجام شد. نتایج نشان داد که برای حذف خلاء عملکرد ۹/۳۸ درصدی حاصل از درصد نیتروژن کل در خاک می بایست نیتروژن کل در خاک حداقل ۰۸/۰ درصد باشد و همچنین میزان خلاء عملکرد ناشی از مقدار فسفر و پتاس قابل جذب در خاک به ترتیب ۹/۳۸ و ۲/۳۹ درصد بود که برای حذف خلاء عملکرد ناشی از این دو عنصر می بایست حداقل فسفر و پتاس قابل جذب در خاک به ترتیب ۲/۵ و ۶/۳۱۹ پی پی ام باشد.

کلیدواژه ها:

پتاسم ، عملکرد واقعی ، عملکرد قابل حصول ، فسفر ، نیتروژن