مدل تخمین سطح مقطع و حجم عضله چهار سر ران در مردان سالمند و جوان با استفاده از اندازه های آنتروپومتریکی ناحیه ران
سال انتشار: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 156
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ASP-13-26_013
تاریخ نمایه سازی: 8 شهریور 1404
چکیده مقاله:
مقدمه و هدف: ارزیابی سطح مقطع و حجم عضله چهارسر ران از ارزش تسخیصی بالایی برخوردار است. هدف از این پژوهش ارائه مدلی برای پیش بینی سطح مقطع و حجم عضله چهار سر ران براساس اندازه های آنتروپومتریکی در مردان سالمند و جوان بود. روش شناسی: ۱۰۱ نفر مرد (۵۲ سالمند با دامنه سنی ۵۰ تا ۷۰ سال و ۴۹ جوان با دامنه سنی ۲۰ تا ۴۹ سال) سالم و غیر فعال در این پژوهش شرکت کردند. از تصویربرداری تموگرافی رایانهای بعنوان روش مرجع و از اندازهگیریهای آنتروپومتریکی ناحیه ران به عنوان متغیرهای پیش بین استفاده شد. برای طراحی مدل پیش بین از رگرسیون چند عاملی استفاده شد. یافته ها: ارتباط معنی داری بین متغییرهای پیش بین و معیار مشاهده شد (P≤۰.۰۵). مدل رگرسیونی تخمین حجم عضلانی در سالمندان ۱۴۴/۲۶۳۹– (۱-۱۰× TSF)۸۹۵/۳۹ – (L) ۵۴۴/۲۶+ (TTC) ۱۴۲/۴۰+ ۲(TTC) ۱۲۵/۰- و در جوانان ۵۷۹/۷۲۴۲+ (۱-۱۰× TSF)۹۰۸/۵۳– (L) ۱۳۱/۲۶ + (TTC) ۲۱۷/۸۸- ۲(TTC) ۲۹۵/۰ می باشد. در این مدل ها منظور از TTC، مجموع دور ران در سه ناحیه بالایی، میانی و پایینی به سانتی متر، منظور از L، طول ران به سانتی متر و منظور از TSF، مجموع چربی زیر پوستی در سه ناحیه بالایی، میانی و پایینی به میلی متر، در ناحیه قدامی ران می باشد. ضریب همبستگی و خطای استاندارد برآورد برای مدل گروه سالمندان بترتیب ۷۸۱/۰ و ۱۹۵/۵ درصد و برای جوانان بترتیب ۸۴۵/۰ و ۱۶۹/۳ درصد بود. نتیجه گیری: بنظر می رسد نتایج پژوهش مدل های نسبتا معتبری را برای برآورد سطح مقطع و حجم عضله چهار سر ران براساس متغیر آنتروپومتریکی در مردان جوان و سالمند ارائه داد، که می تواند برای پژوهش ها در زمینه های بالینی، فیزیولوژی ورزشی و علم تمرین سودمند است. کلید واژه ها: آنتروپومتریک؛ عضله چهار سر ران؛ آنالیز رگرسیون
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رئوف نگارش
گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
روح اله رنجبر
استادیار گروه فیزیولوژی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
عبدالحمید حبیبی
استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
محمد مومن غریبوند
استادیار گروه رادیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور، اهواز، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :