تعیین و مقایسه میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی مدیران چهار حوزه ورزشی شهر اصفهان

مقدمه: این تحقیق با هدف تعیین و مقایسه میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی توسط مدیران چهار حوزه ورزشی شهر اصفهان انجام گرفت. روش شناسی: روش پژوهش توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه مدیران چهار حوزه همگانی ، پرورشی، قهرمانی و حرفه ای شهر اصفهان به تعداد۲۲۰ نفر بودند. تعداد۱۴۰ نفر به عنوان نمونه آماری متناسب با حجم جامعه بر اساس فرمول کوکران انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته بود که پایایی آن ۹۵% =α برآورد گردید. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t تک نمونه ای جهت تعیین میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی توسط مدیران هر حوزه با ویژگی های جمعیت شناختی و تعیین میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی مدیران چهار حوزه، آزمون فریدمن برای اولویت بندی کاربرد مولفه ها در چهار حوزه و آزمون تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی شفه برای مقایسه میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی توسط مدیران چهار حوزه استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد بیشترین میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی در حوزه حرفه ای ورزش در شهر اصفهان و کمترین میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی در حوزه همگانی ورزش در شهر اصفهان می باشد. در ورزش همگانی مولفه حفظ مهره ها، در ورزش پرورشی مولفه سازماندهی، در ورزش قهرمانی مولفه حفظ مهره ها و در ورزش حرفه ای مولفه هدفمند بودن حرکت بیشترین کاربرد را داشتند. میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی توسط مدیران چهار حوزه ورزشی با یکدیگر تفاوت داشت و این تفاوت مربوط به حوزه های همگانی و حرفه ای، و حوزه های قهرمانی و حرفه ای بود. بحث و نتیجه گیری: از آنجایی که کمترین میزان کاربرد اصول مدیریت شطرنجی مربوط به حوزه همگانی ورزش است و بیشترین سطح مشارکت ورزشی در این حوزه صورت می گیرد مسئولین باید به کاربرد اصول مدیریتی در اجرای برنامه های سازمانی توجه بیشتری داشته باشند.

کلیدواژه ها:

اصول مدیریت شطرنجی ، ورزش همگانی ، ورزش پرورشی ، ورزش قهرمانی ، ورزش حرفه ای