رابطه سبک های هویت و روابط موضوعی با آشفتگی روان شناختی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه

زمینه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، تعیین رابطه سبک های هویت و روابط موضوعی با آشفتگی روان شناختی در دانش آموزان دوره دوم متوسطه بود. روش پژوهش: روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲ بود. نمونه آماری شامل ۲۶۰ دانش آموز بود که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. جهت گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر از پرسشنامه های آشفتگی روان شناختی لاویبوند و لاویبوند (۱۹۹۵)، سبک های هویت برزونسکی (۱۹۹۲) و روابط موضوعی بل (۱۹۹۵) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین سبک هویت اطلاعاتی (۱۳۸/۰-=r؛ ۰۵/۰>p) و سبک هویت هنجاری (۴۰۴/۰-=r؛ ۰۱/۰>p) با آشفتگی روان شناختی رابطه منفی و بین سبک هویت سردرگم (۳۶۷/۰=r) با آشفتگی روان شناختی رابطه مثبت معناداری وجود داشت (۰۱/۰>p). همچنین بین مولفه های روابط موضوعی شامل بی کفایتی اجتماعی (۳۲۹/۰=r)، سبک خودمحوری (۳۶۵/۰=r)، دلبستگی ناایمن (۳۶۶/۰=r) و بیگانگی (۴۹۸/۰=r) با آشفتگی روان شناختی رابطه مثبت معناداری وجود دارد (۰۱/۰>p). همچنین متغیرهای سبک های هویت و روابط موضوعی به ترتیب توانستند ۸/۲۰ و ۴/۲۷ درصد از تغییرات آشفتگی روان شناختی را تبیین کنند (۹۲/۱۷=F ، ۳۲/۲۵=F و ۰۱/۰>p). بر اساس نتایج این پژوهش به ترتیب مولفه بیگانگی (۴۸۵/۰) از مولفه های روابط موضوعی بصورت مثبت، سبک هویت هنجاری (۳۹۶/۰-) بصورت منفی در تبیین واریانس متغیر آشفتگی روان شناختی تاثیر دارند. نتیجه گیری: می توان وضعیت آشفتگی روان شناختی در دانش آموزان را با مدیریت سبک های هویت و روابط موضوعی بهبود بخشید.

کلیدواژه ها:

سبک های هویت ، روابط موضوعی ، آشفتگی روان شناختی