ارائه ی مدلی بر مبنای یک سیستم پویا جهت پیش بینی وضعیت ساخت و ساز در ایران با استفاده از شاخص های توسعه (پایدار)

در این پژوهش، یک مدل بر اساس پویایی های سیستم (SDM) برای پیش بینی وضعیت ساخت و ساز در ایران با استفاده از شاخص های توسعه پایدار (SDI) ایجاد شده است. هدف از ایجاد مدلی بر اساس پویایی های سیستم این است که پیچیدگی های سیستم توسعه پایدار را درک کند و همچنین مقادیر متغیرها و شاخص های مورد استفاده در مدل را برای سال های آینده پیش بینی کند. از آنجایی که توسعه پایدار شامل جنبه های مختلف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی است، شاخص های توسعه ی پایدار به عنوان حلقه های علی تاثیر گذار در ساخت و ساز در نظر گرفته شده است و مدل با استفاده از داده های ده ساله موجود در این حوزه ها تدوین و طراحی شده است. پس از آن نتایج خروجی مدل با الگوهای مرجع اعتبارسنجی شده و سپس سناریوهای مختلفی برای تحلیل حساسیت ایجاد شده است. در نهایت بر اساس این مدل، وضعیت ساخت و ساز در سال های آینده قابل پیش بینی شده است. بر اساس نتایج این پژوهش، بین میزان ساخت و ساز و سایر شاخص های توسعه پایدار از جمله سهم زنان شاغل در بخش غیرکشاورزی و میزان باسوادی مردان 15 تا 24 ساله رابطه مستقیم و معناداری وجود دارد که از نظر کمی مقایر آن توسط مدل ارائه شده پیش بینی و مشخص شده است.

کلیدواژه ها:

ساخت و ساز ، حلقه های علی ، توسعه ی پایدار ، پویایی های سیستم