پیش بینی اختلال وسواس-جبری ارتباطی بر اساس طرحواره های ناسازگار اولیه با نقش میانجی باورهای ارتباطی

مقدمه: اختلال وسواس-جبری ارتباطی یکی از آسیب های روابط بین فردی است که می تواند زمینه نارضایتی گسترده ای را فراهم کند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش میانجی باورهای ارتباطی در رابطه بین طرحواره های ناسازگار اولیه و اختلال وسواس-جبری ارتباطی انجام شد. روش کار: پژوهش حاضر توصیفی- مقطعی بود. جامعه آماری این مطالعه افراد متاهل شهر لاهیجان در سال ۱۴۰۲ بود؛ در این پژوهش ۳۸۴ نفر به روش در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهای ارتباطی (ادیلسون و اپشتاین، ۱۹۸۲)، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه (یانگ  و همکاران، ۲۰۰۶)، پرسش نامه وسواسی جبری متمرکز بر همسر (قمیان و همکاران، ۱۳۹۸) و پرسش نامه وسواس جبری ارتباطی (قمیان و همکاران، ۲۰۲۱) پاسخ دادند. تحلیل داده­ها به روش مدل­یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه های ۲۴ انجام شد. یافته ها: یافته­ها نشان داد که مدل پیشنهادی از برازش مطلوب برخوردار است. نتایج نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه (۳۸/۰=β) و باورهای ارتباطی (۲۱/۰=β) بر وسواس-جبری ارتباطی اثر مستقیم و معنادار داشت (۰۵/۰>P)؛ همچنین طرحواره های ناسازگار اولیه بر باورهای ارتباطی (۵۶/۰=β) اثر مستقیم و معنادار داشت (۰۵/۰>P). نتایج آزمون بوت استرپ  نشان داد که باورهای ارتباطی (۱۲/۰=β) به­طور معنادار بین طرحواره های ناسازگار اولیه و وسواس جبری ارتباطی نقش میانجی داشت (۰۵/۰>P)؛ در واقع می­توان گفت طرحواره های ناسازگار اولیه به واسطه باورهای ارتباطی موجب افزایش وسواس-جبری ارتباطی در افراد متاهل می­شود. نتیجه گیری: از مجموع یافته­های این پژوهش می­توان نتیجه گرفت که طرحواره های ناسازگار اولیه به­صورت مستقیم و با میانجی­گری باورهای ارتباطی بر اختلال وسواس-جبری ارتباطی اثر داشت. با توجه به یافته های حاضر برگزاری کارگاه های آموزشی با هدف بهبود طرحواره های ناسازگارانه و باورهای ارتباطی برای زوجین پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

Relational obsessive-compulsive disorder ، Relationship beliefs ، early maladaptive schemas ، اختلال وسواس-جبری ارتباطی ، باورهای ارتباطی ، طرحواره های ناسازگار اولیه