تاثیر رویکرد تدریس معکوس بر یادگیری و علاقه به درس هنر دانش آموزان

علاقه به درس و میزان یادگیری دانش آموزان تحت تاثیر عوامل متعددی قرار دارد که روش تدریس یکی از مهم ترین آن ها محسوب می شود. با توجه به ویژگی های نسل امروز که شامل نسل های زد و آلفا می باشد، روش تدریس معکوس به عنوان روشی موثر تر در فرآیند یاددهی-یادگیری مطرح است. این روش با در نظر گرفتن تفاوت های فردی، امکان یادگیری دانش آموزان را در محیطی انعطاف پذیر و مطابق با سرعت یادگیری هر فرد فراهم می آورد. از سوی دیگر، هنر به عنوان بخشی حیاتی از برنامه درسی مدارس، نقش مهمی در تقویت تفکر منطقی، توانایی تصمیم گیری، افزایش اعتماد به نفس و پرورش خلاقیت دارد. استفاده از رویکرد تدریس معکوس می تواند فرصتی مناسب برای ارتقای علاقه و بهبود یادگیری دانش آموزان در درس هنر فراهم آورد.روش پژوهش، نیمه آزمایشی و جامعه آماری، دانش آموزان پسر پایه دوم ابتدایی مشغول به تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰۳- ۱۴۰۲ و نمونه آماری، ۲۰ دانش آموز بوده که به صورت تصادفی گزینشی در دو گروه، طی ۱۱ جلسه تحت آموزش قرار گرفتند. ابزار گردآوری پژوهش؛ پرسشنامه علاقه به درس و آزمون عملکردی محقق ساخته بود. روایی پرسشنامه از روش همسانی درونی تایید و پایایی آن ۹۶/۰ به دست آمد. همچنین روایی محتوایی آزمون عملکردی ۷۸/۰ و پایایی آن با روش بازآزمایی ۹۰/۰ به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی استفاده شد.یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که رویکرد معکوس بر میزان یادگیری دانش آموزان(۸۹/۸F=) و نمره کلی علاقه به درس (۳۵/۱۴F= ) در سطح معناداری ۰۵/۰ موثر بوده است.تدریس معکوس بر یادگیری و علاقه به درس هنر تاثیر مثبت دارد

کلیدواژه ها:

برنامه درسی ، معکوس ، یادگیری ، علاقه ، هنر