بررسی تاثیر روش های مختلف استخراج بر خصوصیات آنتی اکسیدانی عصاره چای سبز

امروزه توجه به ترکیبات آنتی اکسیدانی طبیعی به عنوان جایگزین برای انواع سنتزی افزایش یافته است. چای سبز یکی از شناخته شده ترین گیاهان دارویی است. در این پژوهش عصاره برگ گیاه چای سبز با استفاده از روش های ماسراسیون، اولتراسوند، آب زیر بحرانی، سیال فوق بحرانی و ماکروویو استخراج گردید. بازده استخراج، میزان ترکیبات فنولی، فلاونوئیدی، خاصیت آنتی اکسیدانی و پایداری اکسایشی عصاره ها اندازه گیری شد. نتایج نشان داد بیشترین بازده استخراج (۱۸/۲۳ %)، میزان ترکیبات فنولی (۵۷/۲۸ mg GA/g DM) و فلاونوئیدی (۲۱/۵ mg QE/g DM) به ترتیب مربوط به عصاره استخراج شده با روش به ترتیب با استفاده از روش های مایکروویو> فوق بحرانی> اولتراسوند> آب زیر بحرانی بود. با افزایش غلظت عصاره به دلیل افزایش میزان ترکیبات زیست فعال، فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره در تمام روش های مورد بررسی افزایش یافت. نتایج این تحقیق استفاده از روش ماکروویو را برای استخراج ترکیبات زیست فعال از برگ چای سبز پیشنهاد می نماید. عصاره استخراجی می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان طبیعی در صنعت غذا مورد استفاده قرار بگیرد.

کلیدواژه ها:

استخراج ، آنتی اکسیدان ترکیبات زیست فعال ، چای سبز