پیش بینی نشانگان اضطرابی در کودکان بر اساس ذهنی سازی، استرس فرزندپروری و صلاحیت والدگری مادران

هدف از این پژوهش پیش بینی نشانگان اضطرابی در کودکان بر اساس ذهنی سازی، استرس فرزندپروری و صلاحیت والدگری مادران بود که به روش همبستگی انجام شد. جامعه آماری مادران دارای کودکان ۸ تا ۱۲ سال مبتلا به نشانگان اضطرابی مراجعه کننده به مراکز روانشناختی شهر اصفهان در نیم ه دوم سال ۱۴۰۲ ( بودند. بر اساس تئوری مولر ۱۹۹۶ ) تعداد ۱۵۰ نفر از جامعه مذکور به صورت در دسترس انتخاب گردیدند و پرسشنامه ذهنی سازی فونگی و همکاران ( ۲۰۱۶) ، مقیاس صلاحیت والدینی جانستون و ماش ( ۱۹۸۹ ) ، پرسشنامه استرس فرزندپروری ابیدین و سولیس ( ۱۹۹۱ ) و مقیاس اضطراب کودکان اسپنس و همکاران ( ۲۰۰۱) . تکمیل نمودند تجزیه و تحلیل آماری به روش ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و با استفاده ۲۶ SPSS انجام شد. نتایج نشان دادمتغیرهای قطعیت (۶۵۲/۰ =۲r) ، عدم قطعیت (۰۳۶/۰ =۲r ) و استرس فرزندپروری(۰۱۱/۰ =۲r) مادران، قادر به پیشبینی معنادار اضطراب کودکان می باشند ( ۰۵/۰>p .) بنابر نتایج به دست آمده از پژوهش می توان به منظور بهبود نشانگان اضطرابی در کودکان، اصلاحاتی در زمینه ی ذهنیسازی، استرس فرزندپروری و رضایت از والدگری مادران انجام شود.

کلیدواژه ها:

نشانگان اضطرابی ، کودکان ، ذهنیسازی ، استرس فرزندپروری ، صلاحیت والدگری ، مادران