اثربخشی آموزش سیستمی بر اجتناب شناختی و مولفه های آن در زوجین با تجربهی سوگ

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش سیستمی بر اجتناب شناختی و مولفه های آن بر زوجین با تجربه ی سوگ انجام شد. بدین منظور ۴۰ نفر به عنوان گروه نمونه به صورت هدفمند از میان مراجعه کنندگان به مراکز مشاوره شهر اصفهان زوجینی که در ۳ سال اخیر تجربه سوگ داشته اند و پس از غربالگری انتخاب شدند و سپس به صورت تصادفی در دو گروه ۲۰ نفره آزمایش و کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه اجتناب شناختی سکستون و داگاس (۲۰۰۶) بر روی هر دو گروه اجرا شد. گروه آزمایش تحت آموزش سیستمی طی ۷ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت گروهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ آموزشی را دریافت نکرد. پس از پایان جلسات آموزشی گروه آزمایش، هر دو گروه مجددا پرسشنامه ها را تکمیل کردند. در نهایت اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS و با استفاده از روشهای آماری کوواریانس چندمتغیره تجزیه و تحلیل شد. نتایج حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که آموزش سیستمی بر متغیر اجتناب شناختی و مولفه های واپسزنی افکار نگران کننده، جانشینی افکار مثبت به جای افکار نگران کننده، استفاده از توجه برگردانی برای قطع روند نگرانی، اجتناب از موقعیت ها و فعالیت های فعال ساز افکار نگران کننده، تغییر تصاویر ذهنی به افکار کالمی در زوجین با تجربه سوگ اثرگذار است (p < ۰.۰۱).

کلیدواژه ها:

آموزش سیستمی ، اجتناب شناختی ، زوجین با تجربه سوگ