بررسی تاثیر عاطفه خودآگاه بر همجوشی شناختی در زوجین

مقدمه و هدف: کیفیت روابط زوجین نقشی اصلی بر سلامت روانشناختی آنان دارد. از جمله علل های مهم در ارتباط میان زوجین سبک دلبستگی آنان است. سبک دلبستگی چارچوبی را ایجاد می کند که به درک بهتر و موشکافانه تر روابط زوجین و روش های رویارویی با اختلافات و تعارضات زوجین کمک می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر عاطفه خودآگاه بر همجوشی شناختی در زوجین دارای دلبستگی ناایمن انجام گردیده است. مواد و روش ها: این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه جمع آوری داده ها و تحلیل آن ها، توصیفی و از نوع همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش، شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهرستان بابل در شش ماه دوم سال ۱۴۰۱ به تعداد ۹۵۶ نفر (۴۷۸ زوج) بود و بر طبق ملاک کلاین (۲۰۱۰) تعداد ۲۴۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس و مبتنی بر هدف به عنوان نمونه انتخاب شده اند. روش گردآوری داده ها شامل کتابخانه ای و میدانی بوده است. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر شامل: پرسشنامه عاطفه خودآگاه تانگنی و همکاران (۱۹۹۲)، پرسشنامه همجوشی شناختی گیلاندرز و همکاران (۲۰۱۴) و پرسشنامه دلبستگی ناایمن هازان و شیور (۱۹۸۷) می باشد. یافته ها: پس از بررسی هدف مطالعه، مقدار T-Value و سطح معناداری مربوط به رابطه بین عاطفه خودآگاه و همجوشی شناختی در زوجین به ترتیب برابر با ۴۲۲/۳ و ۰۰۰/۰ بدست آمده است. لذا چون مقدار T-Value بیشتر از ۹۶/۱ و سطح معناداری کمتر از ۰۵/۰ محاسبه گردید. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاکی از آن است که عاطفه خودآگاه بر همجوشی شناختی در زوجین تاثیر دارند. کلیدواژه ها: تعارضات زوجین، روابط زناشویی، سبک های دلبستگی، عاطفه خودآگاه، همجوشی شناختی.

کلیدواژه ها:

تعارضات زوجین ، روابط زناشویی ، سبک های دلبستگی ، عاطفه خودآگاه ، همجوشی شناختی