بررسی عملکرد ضدخوردگی کامپوزیت اپوکسی اصلاح شده با نانوذرات هیبریدی LDH/O-MWCNT

در این تحقیق از یک نانو حامل هیبریدی سنتز شده به روش همرسوبی متشکل از هیدروکسید لایهای مضاعف (LDH) و نانولوله های کربنی چند دیواره (MWCNT به عنوان نانو حامل حاوی بازدارنده خوردگی به منظور بهبود عملکرد حفاظت از خوردگی پوشش اپوکسی اعمالی بر در محیط wt. NaCl٪ ۳/۵ استفاده شده است ،همچنین با افزودن نانوذرات سدیم تری فسفات (TSP) به عنوان بازدارنده خوردگی به نانوذرات هیبریدی سنتز شده پوشش هوشمند ضدخوردگی ساخته شد که صحت سنتز نانوذرات هیبریدی MgAl-LDH/OMWCN و همچنین درستی بارگذاری مولکول بازدارنده TSP در ساختار MgAL-LDH/OMWCN با آزمونهای مشخصه یابی نظیر FTIR XRD و رامان نشان داده شد و مورفولوژی نانوذرات با آزمونهای FESEM و TEM مورد بررسی قرار گرفت. همچنین سازوکار بازدارندگی خوردگی با استفاده از آزمونهای الکتروشیمیایی EIS و پلاریزاسیون، و آنالیز مشخصه یابی سطح با استفاده از آزمون FESEM/EDS بررسی شد. نتایج آزمون پلاریزاسیون کاهش ۲۰ میزان چگالی جریان خوردگی را نشان داد در ادامه خواص ضدخوردگی پوشش کامپوزیت اپوکسی توسط آزمون EIS مورد بررسی قرار گرفت و نتایج بازدارندگی فعال پوشش TP-LDH/OMWCN/EP در مناطق خراش را نشان داد به عبارت دیگر افزایش مقدار Ret از k۲.cm۲ ۶۵/۹۷ به k۲.cm۲ ۹۴/۸۷ انعکاس بهبود رفتار خودترمیم شوندگی این سامانه میباشد علاوه بر این نتایج آزمون چسبندگی Pull off و جدایش کاتدی، دوام خواص ضدخوردگی نمونههای پوشش داده شده با نانوذرات LDH/OMWCN و TP-LDH/OMWCN را به علت سازگاری بهتر با زمینه اپوکسی نشان داد که منجر به کاهش افت چسبندگی و کاهش قطر جدایش کاتدی تا حدود ۳۶ و در نتیجه، باعث بهبود مقاومت به خوردگی پوشش اپوکسی شد.

کلیدواژه ها:

نانوذرات هیبریدی LDH/O-MWCNT بازدارنده خوردگی ، پوشش اپوکسی