سماموس، بام استان گیلان با تنوع گیاهی کم نظیر

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 174

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_IRNAT-10-2_007

تاریخ نمایه سازی: 20 مرداد 1404

چکیده مقاله:

کوه سماموس از رشته کوه های غربی البرز مرکزی، در مرز بین استان های گیلان و مازندران قرار دارد. قله سماموس با ارتفاع ۳۷۰۳ متر از سطح دریا به عنوان بزرگ ترین قله استان، به «بام استان گیلان» معروف است. در پژوهشی سه ساله مربوط به بررسی فلور کوه سماموس در محدوده ارتفاعی۲۵۰۰-۳۷۰۰ متر از سطح دریا، تعداد ۳۳۳ گونه گیاه آوندی جمع آوری و شناسایی شد. این گونه ها متعلق به ۱۹۶ جنس از ۵۲ تیره گیاهی هستند. Astragalus با ۱۶ گونه، Stachys با ۷ گونه، Allium، Hypericum و Veronica هر کدام با ۶ گونه و Potentilla با ۵ گونه از بزرگ ترین جنس های گیاهی در کوه سماموس هستند. تعداد ۶۸ گونه (۲۰درصد از فلور منطقه) نیز انحصاری ایران به شمار می روند. چرای بی رویه دام و هجوم گردشگران، به ویژه افرادی که با موتورسیکلت و خودروهای خارج از جاده (off-road vehicles) در منطقه حضور می یابند، از عوامل اصلی تخریب پوشش گیاهی و تنوع زیستی کوه سماموس محسوب می شوند. باوجود اینکه قسمت های مجاور در پایین دست منطقه (محدوده ارتفاعی۵۰۰-۲۵۰۰ متر از سطح دریا) در استان گیلان تحت حفاظت سازمان محیط زیست است، پیشنهاد می شود با هدف حفاظت یکپارچه از اکوسیستم های منطقه شامل جنگل ها، مراتع کوهستانی، ارتفاعات نیمه آلپی و آلپی، کوه سماموس نیز به دلیل تنوع بالای گونه های انحصاری و کمیاب به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی شود.

نویسندگان

ایوب مرادی

کارشناس پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

شهریار صبح زاهدی

کارشناس پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

مسعود علی دوست

کارشناس پژوهش، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان گیلان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، رشت، ایران

ادریس مهدوی فیکجور

کارشناس پژوهش، مرکز تحقیقات زیست فناوری پزشکی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گیلان، رشت، ایران

محمد امینی راد

دانشیار پژوهش، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • بی نام، ۱۳۹۹. مخاطره شناسی طبیعی کوه های طرح سیمرغ ...
  • اسدی، م .و همکاران )ویراستاران)، ۱۳۶۷-۱۳۹۷. فلور ایران، جلدهای ۱-۱۴۹. ...
  • ساعدی، ک.، خداقلی، م.، خلیفه زاده، ر.، افتخاری، ع. و ...
  • نمایش کامل مراجع