اقدام پژوهی: چگونه توانستم با آموزش وضعیت بدنی صحیح در موقعیت های روزمره (مثل خواب، نشستن، کار با گوشی)، ساختار قامتی دانش آموزانم را بهبود بخشم؟

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 150

فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IRCEMET05_1012

تاریخ نمایه سازی: 19 مرداد 1404

چکیده مقاله:

در دهه های اخیر، با تغییر سبک زندگی دانش آموزان و افزایش وابستگی به فناوری های نوین مانند تلفن های همراه، تبلت ها و بازی های رایانه ای، وضعیت بدنی نوجوانان در موقعیت های مختلف روزمره دچار دگرگونی هایی شده که در بسیاری از موارد منجر به ناهنجاری های اسکلتی–عضلانی می شود. نشستن های طولانی مدت با وضعیت نامناسب، خوابیدن های غیراصولی، و استفاده نادرست و بیش ازحد از گوشی های هوشمند، از مهم ترین عوامل بروز مشکلاتی نظیر کیفوز (قوز پشتی)، لوردوز (گودی کمر)، اسکولیوز (انحراف جانبی ستون فقرات)، و افتادگی شانه در میان دانش آموزان شده است. در این اقدام پژوهی، نگارنده به عنوان دبیر تربیت بدنی با ۲۸ سال سابقه خدمت، با مشاهده مستقیم وضعیت بدنی دانش آموزان مدرسه متوسطه اول حمزه واقع در شهرستان آبدانان استان ایلام، متوجه شیوع چشمگیر ناهنجاری های قامتی در میان آنان شد. هدف از این پژوهش، ارتقاء سطح آگاهی و بهبود ساختار قامتی دانش آموزان از طریق آموزش اصول صحیح وضعیت بدنی در موقعیت های روزمره مانند نشستن، خوابیدن، راه رفتن، کار با گوشی و نوشتن بود. در گام نخست، با استفاده از روش های ترکیبی کمی و کیفی (شامل مشاهده مستقیم، چک لیست ارزیابی قامتی، آزمون های ساده قامت سنجی، پرسش نامه های خوداظهاری، و مصاحبه های نیمه ساختار یافته)، وضعیت اولیه ۷۸ دانش آموز مدرسه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که بیش از ۶۵ درصد از دانش آموزان دارای حداقل یکی از نشانه های ناهنجاری بدنی بوده و اغلب آن ها اطلاعات و آگاهی کافی در زمینه شیوه های صحیح نشستن و کار با گوشی نداشتند. در ادامه، برنامه ای مداخله ای طراحی و اجرا شد که شامل آموزش عملی در زنگ های ورزش، جلسات تئوری با استفاده از عکس و کلیپ آموزشی، برگزاری کارگاه های آگاهی بخشی برای اولیا، ارائه بروشورهای آموزشی به خانواده ها، طراحی تمرینات اصلاحی متناسب با نوع ناهنجاری و همچنین اصلاح چیدمان کلاس ها و میز و صندلی ها بود. برنامه در بازه ای ۶ هفته ای به اجرا درآمد. پس از اجرای طرح، ارزیابی های مجدد صورت گرفت. مقایسه نتایج پیش آزمون و پس آزمون نشان داد که ساختار قامتی درصد زیادی از دانش آموزان (حدود ۶۵ درصد) بهبود یافته، آگاهی آنان نسبت به وضعیت های بدنی صحیح افزایش یافته، و مشارکت خانواده ها در اصلاح عادات فرزندانشان تقویت شده است. یافته ها حاکی از آن است که آموزش متمرکز، مستمر و عملی درباره اصول صحیح وضعیت بدن در زندگی روزمره، همراه با تمرینات اصلاحی و مشارکت خانواده، تاثیر مثبت و ملموسی در ارتقاء سلامت قامتی دانش آموزان دارد. در نتیجه، پیشنهاد می شود چنین رویکردهای

نویسندگان

حسن بازیار

دبیر درس تربیت بدنی