فراوانی بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس و عوامل خطر در گاوهای بدون علامت استان گلستان

مقدمه: بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس دو گونه مهم جنس بابزیا می باشند که باعث بیماری در گاوی شده و به دلیل تلفات و کاهش تولید خسارات اقتصادی ایجاد می کنند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی فراوانی و عوامل خطر مرتبط با آلودگی دو گونه بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای استان گلستان با استفاده از سنجش مولکولی بود. روش کار: درمجموع ۱۵۲ نمونه خون از گاوهایی که ازنظر بالینی سالم بودند از ۱۱ شهرستان در استان گلستان جمع آوری شدند. عوامل مرتبط با آلودگی بابزیا ثبت گردیدند. DNA ژنومی از نمونه های خون استخراج و با روش واکنش زنجیره پلیمراز-نیمه آشیانه ای آزمایش شدند. یافته ها: از ۱۵۲ نمونه، ۴۲ نمونه (۶/۲۷ درصد) و ۲۹ نمونه (۱/۱۹ درصد) به ترتیب ازنظر آلودگی با بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس مثبت بودند. فراوانی گونه بابزیا بایجمینا با اقلیم، فاصله از مزارع دیگر، تماس با حیوانات دیگر و تراکم دام در دامداری اخلاف معنی داری داشت. نوع دامداری بر اساس مدیریت تنها عامل خطر مهم برای عفونت بابزیا بوویس بود. نتیجه گیری: آموزش دامداران در مورد بیماری های منتقله از کنه و روش های کنترل کنه و تاسیس دامداری بر پایه موازین بهداشتی در استان گلستان ضروری می باشد. نتایج اطلاعات پایه ای در مورد همه گیری شناسی عفونت های بابزیا بایجمینا و بابزیا بوویس در گاوهای استان گلستان ارائه می دهد که می تواند در برنامه ریزی مناسب برای کنترل و مدیریت بیماری استفاده شود.

کلیدواژه ها:

فراوانی ، بابزیا بایجمینا ، بابزیا بوویس ، گاو