کوهستان و گردشگری پایدار (نمونه مورد مطالعه پارک جنگلی کوه آبیدر سنندج)

جذابها و توانایی های گردشگری از سرمایه های منحصر به فرد هر کشور به شمار می رود که هدایت و توسعه صنعت گردشگری در شناسایی، طبقه بندی و برنامه ریزی برای آن جهت جذب گردشگران، دارای اهمیت بالایی می باشد. در همین راستا طبیعت گردی و کوهستان ها از مهم ترین رویکردهای اقتصاد گردشگری در جهت بهرهوری بهینه و پایدار از منابع طبیعی و زیست بوم به شمار می رود. به گردشگری کوهستان، به سبب امتیازات ویژه آن، در سراسر جهان توجه شده است. کشور ایران با وجود داشتن طبیعت کم نظیر و جاذبه های کوهستانی خاص نتوانسته سهم خود را از بازار گردشگری کسب کند. کوهستان ها از جاذبه های زیبا و ارزشمند و منابع مهم طبیعی هستند. پارک جنگلی آبیدر یکی از ارتفاعات تشکیل دهنده ساختار شهر سنندج است که به عنوان یک فضای کوهستانی و گردشگری در شهر ایفای نقش می نماید. از سویی دیگر، ویژگی ها و پتانسیل های خاص کالبدی و طبیعی این پارک سبب می گردد که در صورت برنامه ریزی و طراحی مناسب بتواند در جذب گردشگران نیز موثر بوده و در نهایت به یکی از نمادهای اصلی هویتی شهر بدل گردد.

کلیدواژه ها:

کوهستان ، گردشگری ، پارک جنگلی ، کوه آبیدر