برآورد ذخیره کربن خشک دارها به عنوان شاخصی از میراث طبیعی زیست بوم جنگلی نیمه خشک زاگرس در امتداد گرادیان ارتفاعی

پژوهش حاضر با هدف برآورد ذخیره کربن خشک دارهای سرپا و افتاده به عنوان یکی از مولفه های کلیدی میراث طبیعی زیست بوم جنگلی نیمه خشک زاگرس در امتداد گرادیان ارتفاعی انجام شد. به منظور برآورد ذخیره کربن خشک دارها در امتداد گرادیان ارتفاعی در منطقه مورد پژوهش، محدوده ای از جنگل های قلاجه که از ارتفاع ۱۴۰۰ متر تا ارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا امتداد داشت، انتخاب گردید. محدوده انتخاب شده، به هفت طبقه ارتفاعی که هر طبقه از یکدیگر ۱۰۰ متر می باشد طبقه بندی شد. سپس در سطح هر طبقه ارتفاعی برای برآورد میزان ذخایر کربن خشک دارهای سرپا و افتاده قطعات نمونه ای با ابعاد ۱۰۰×۱۰۰ متر مربع با سه تکرار پیاده سازی شدند. در هر قطعه نمونه، خط نمونه ها به طور موازی و با فاصله مناسب از یکدیگر برای بررسی و اندازه گیری کمی خشک دارهای افتاده که قطر آنها بزرگ تر یا مساوی دو سانتی متر بود، پیاده شدند. نتایج آزمون همبستگی پیرسون نشان داد که بین میزان ذخیره کربن خشک دار سرپا و افتاده با عامل ارتفاع از سطح دریا همبستگی معنی دار منفی وجود دارد. همچنین نتایج آنالیز واریانس نشان داد که تغییرات ذخیره کربن خشک دار درختان بلوط ایرانی در طبقات ارتفاعی دارای اختلاف معنی دار نمی باشند که نشان می دهد تغییرات ذخیره کربن خشک دارها در منطقه مورد مطالعه مستقل از تاثیر عامل ارتفاع از سطح دریا می باشد.

کلیدواژه ها:

میراث طبیعی ، خشک دار ، سرپا ، قلاجه ، گرادیان ارتفاعی