نقش جهت گیریهای مختلف ساختمان حیاط مرکزی در بهینه سازی مصرف انرژی ساختمان های مسکونی شهرآینده در اقلیم سرد

رشد جوامع و فعالیتهای انسانی در سالیان اخیر باعث افزایش مصرف انرژی شده و در نتیجه جوامع را به سمت سوزاندن سوخت های فسیلی سوق داده است، از این رو شاهد به خطر افتادن اکوسیستم در اثر آزاد شدن آلایندههای جوی حاصل از احتراق سوخت های فسیلی بودهایم، توجه به این موضوع در طراحی شهر آینده بعنوان یک مسئله مهم بشمار میرود، زیرا کنترل مصرف انرژی ساختمان های مسکونی در این شهر یک امر اجتناب ناپذیر است، بنابراین محققین از سراسر جهان برای حل این بحران جهانی اقداماتی انجام دادهاند، یکی از این اقدامات بهره گیری از معماری غیرفعال بوده است، عنصر حیاط مرکزی یکی از اصلیترین الگوهای معماری غیرفعال در طول تاریخ بوده، بنابراین در این تحقیق تالش شده تا با استفاده از ویژگی های کالبدی این کهن الگو میزان بارهای وارده بر ساختمان کاهش داده شود تا در شگلگیری شهر آینده و کاهش مصرف انرژی در این شهر کمک شایانی بکند، هدف این تحقیق بررسی نسبت طول به عرض حیاط و جهت کشیدگی حیاط مرکزی برای رسیدن به الگوی بهینه بوده است. نتایج تحقیق نشان داد نسبتهای مختلف حیاط مرکزی در صورتی موجب بهبودی رفتار حرارتی ساختمان می شوند که جهت گیری ساختمان در حالتی بهینه باشد، در نتیجه مشخص شد جهت گیری شرقی-غربی حیاط مرکزی ساختمان های مسکونی کوتاه طبقه در اقلیم سرد بهینه تر از جهت گیری شمالی-جنوبی می باشد، همچنین نسبت ۱:۳ حیاط مرکزی در جهت گیری شرقی-غربی عملکرد بهینه دارد و می توان از این الگوی تاریخی با نسبت های مشخص شده بدلیل عملکرد بهینه انرژی در طراحی شهر آینده بهره مند شد.

کلیدواژه ها:

شهر آینده ، حیاط مرکزی ، عملکرد حرارتی ، راستای قرارگیری ، اقلیم سرد