شهر آینده، حکمرانی یکپارچه شهری و ارائه مدل شهر کارآفرین در ایران

تحولات جهانی در حوزه فناوری، اقتصاد و حکمرانی، ضرورت بازاندیشی در الگوی توسعه شهری را پررنگتر کرده است. در این بستر، مفهوم «شهر آینده» به عنوان مدل ی نوظهور در ادبیات شهری و سیاستگذاری عمومی مطرح میشود که بر نوآوری، تابآوری و مشارکت تاکید دارد. یکی از ارکان بنیادین تحقق شهر آینده، «حکمرانی یکپارچه شهری» است که از طریق تعامل میان نهادهای دولتی، خصوصی، مدنی و فناورانه، به دنبال مدیریت موثر پیچیدگیهای شهری است. این پژوهش با هدف طراحی یک مدل بومی برای شهر آینده در ایران، با تمرکز بر توسعه کارآفرینی شهری در چارچوب حکمرانی یکپارچه انجام شده است. روش تحقیق، ترکیبی از مرور نظاممند ادبیات، تحلیل تطبیقی تجربیات جهانی (نظیر بارسلونا، آمستردام، سئول و سنگاپور) و تحلیل اسناد سیاستی داخلی بوده است. یافته ها منجر به ارائه یک مدل مفهومی شهر کارآفرین آینده با پنج مولفه اصلی شده است: ۱) حکمرانی مشارکتی دادهمحور؛ ۲) زیرساخت های فناورانه و اجتماعی؛ ۳) سیاستگذاری منعطف؛ ۴) اقتصاد شهری نوآور؛ و ۵) توانمندسازی سرمایه انسانی. مدل پیشنهادی بر اساس ظرفیتهای بومی و چالش های نهادی ایران طراحی شده و میتواند به عنوان الگو یی سیاستپذیر برای توانمندسازی شهرهای ایران در عصر تحولات دیجیتال و بحران های پیچیده مطرح شود. این مقاله تاکید میکند که شهر آینده بدون حکمرانی یکپارچه، تخیلی خواهد بود و حکمرانی بدون زیستبوم کارآفرینی، ناکارآمد؛ لذا «شهر کارآفرین آینده» نقطه تالقی این دو رویکرد است. این پژوهش به عنوان نقطه شروعی برای اصلاح الگوهای حکمرانی شهری در ایران عمل میکند و بر اهمیت پیاده سازی تغییرات نهادی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

شهر آینده ، حکمرانی یکپارچه شهری ، کارآفرینی شهری ، نوآوری شهری ، مدیریت پیچیدگیهای شهری ، سیاستگذاری شهری