بررسی رابطه خوانایی متن گزارش های سالانه و ریسک پذیری بانک ها

خوانایی متون باید متناسب با سطح درک و توانایی خوانندگانی باشد که مخاطب اصلی آن متون هستند. تاکنون معیارهای متعددی برای اندازه گیری خوانایی متون توسعه یافته است که از شاخص هایی مانند تعداد جملات، تعداد کلمات، تعداد کاراکترها، تعداد هجا های هر کلمه و سایر ویژگی های زبانی برای ارزیابی پیچیدگی متون استفاده می کنند. از سوی دیگر، ریسک به عنوان عنصری ذاتی در فعالیت های مالی بانک ها در ایران شناخته می شود و امروزه مدیریت ریسک های عملیاتی در موسسات مالی از اهمیت ویژهای برخوردار است. این پژوهش به بررسی رابطه بین خوانایی گزارش های سالانه و سطح ریسک پذیری بانک های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران می پردازد. جامعه آماری این تحقیق شامل ۲۷ بانک فعال در بورس اوراق بهادار تهران است که در بازه زمانی ۶ ساله (۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲) فعالیت مستمر داشته اند. روش تحقیق مورد استفاده، رگرسیون چندمتغیره است و برای تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از نرم افزار Eviews نسخه ۱۱ استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد بین خوانایی گزارش های سالانه و سطح ریسک پذیری بانک ها رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، افزایش خوانایی گزارش های سالانه با افزایش ریسک پذیری بانک ها همراه است. این یافته ها اهمیت توجه به کیفیت و خوانایی گزارش های مالی را در مدیریت ریسک و تصمیم گیری های استراتژیک بانک ها برجسته می کند.

کلیدواژه ها:

خوانایی گزارش های سالانه ، ریسک پذیری ، بانک های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران