نقش دلزدگی تحصیلی بر روند تحصیلی دانش آموزان

دانش آموزان نیروی انسانی برگزیده و سازندگان فردای کشور هستند و موفقیت تحصیلی آن ها از جمله اهداف اساسی برنامه آموزشی است. بر این اساس، رسالت اصلی نظام تعلیم و تربیت ایجاد بستری مناسب برای شناسایی استعدادهای دانش آموزان و دانشجویان، کمک در جهت بروز آن ها و شکوفایی استعدادها با توجه به تفاوت های فردی است. تاکید بر رشد و پیشرفت شناختی دانش آموزان و دانشجویان از دیرباز مورد توجه آموزش رسمی بوده است. در عین حال، محققان، مربیان و سیاست گذاران به طور فزاینده ای از اهمیت آموزش برای پرداختن به رشد اجتماعی عاطفی آگاه می شوند. یکی از مسائل بسیار مهم در ارتباط با دانش آموزان مشغولیت تحصیلی می باشد. مدارس از جمله محیط های اجتماعی بزرگی به شمار می روند که نقش تاثیرگذاری در فرآیند جامعه پذیری دانش آموزان بر عهده دارد. وقتی افراد خود را به عنوان عضوی از یک گروه یا طبقه اجتماعی طبقه بندی می کنند، دلبستگی شکل می گیرد. دلزدگی یک هیجان است که شامل مولفه های عاطفی (احساسات ناخوشایند آزاردهنده )، شناختی (ادراکات تغییریافته در مورد زمان )، فیزیولوژیکی (کاهش انگیختگی )، نشانگر (نمود چهره ای، صوتی ، و حالت بدنی )، و انگیزشی (انگیزش برای تغییر فعالیت یا ترک موقعیت ) است . در بدو امر به نظر می رسد که دلزدگی یک هیجان زودگذر است ، اما مرور پیامدهای گزارش شده دلزدگی در پژوهش های تجربی متعدد، تامل برانگیز است .

کلیدواژه ها:

مدرسه ، دلزدگی ، دانش آموزان.