اثربخشی مصاحبه انگیزشی بر تبعیت از درمان و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به پرخوری دارای افسردگی

امروزه اختلال پرخوری عصبی یکی از معضلات بهداشت و سلامت و عامل خطر برای بسیاری از بیماری ­ها است. پرخوری عصبی نه تنها ازنظر سلامتی و تاثیرات منفی آن در بعد جسمی اهمیت دارد بلکه از لحاظ روانی، اقتصادی و اجتماعی و صرف هزینه های پزشکی نیز قابل توجه است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مصاحبه­ انگیزشی بر تبعیت از درمان و کیفیت زندگی در افراد مبتلابه پرخوری دارای افسردگی بود. روش پژوهش از نوع نیمه­ تجربی است که در آن از طرح پیش ­آزمون، پس ­آزمون و پیگیری استفاده شد. جامعه­ آماری شامل کلیه افراد مراجعه کننده به بخش تغذیه و رژیم ­درمانی کلینیک  بعثت شهر رشت، در سال ۱۴۰۰ بود که ۲۰ نفر شرکت کننده بر اساس تشخیص متخصص تغذیه و مصاحبه­ تشخیصی مبتنی DSM-۵ برای اختلالات خوردن به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکت کننده­ ها به مدت ۶ جلسه درمان مصاحبه­ انگیزشی دریافت نمودند. برای جمع آوری داده ها از  مقیاس رفتار خوردن داچ (ون استرین، فریجترز،  برگرز و دفارس، ۱۹۹۶)، افسردگی (بک، ۱۹۹۶)، تبعیت درمان (مدانلو، ۱۳۹۲) و مقیاس کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت (۱۹۹۶) استفاده شد. داده ­های پژوهش  با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه ­گیری مکرر تحلیل شدند. نتایج نشان داد که مداخله مصاحبه انگیزشی موجب افزایش مولفه ­­ها می ­شود به طوری که بین نمرات پیش ­آزمون، پس ­آزمون و پیگیری در تبعیت از درمان و کیفیت زندگی تفاوت معناداری وجود داشت که این تغییر در مرحله پس آزمون از پیش آزمون و پیگیری بیشتر بود (۰/۰۰۵>p). بنابراین با توجه به تاثیر مصاحبه انگیزشی از این روش می توان به عنوان یک مداخله درمانی جایگزین و مکمل در کنار سایر روش­ ها استفاده کرد. یافته ­ها نشان دادند مصاحبه انگیزشی منجر به افزایش تبعیت از درمان و بهبود کیفیت زندگی در افراد تحت درمان خواهد شد.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، پرخوری ، تبعیت از درمان ، کیفیت زندگی ، مصاحبه انگیزشی