اثربخشی معنویت درمانی گروهی بر اضطراب و راهبردهای مقابله ای بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

مقدمه: دیابت به عنوان یک بیماری مزمن، علاوه بر بعد جسمی می تواند بر سلامت روان بیماران نیز تاثیر داشته باشد. از این رو، در پژوهش حاضر، اثربخشی معنویت درمانی گروهی بر اضطراب و راهبردهای مقابله ای بیماران مبتلا به دیابت نوع دو بررسی شد.روش: این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری سه ماهه بود. نمونه آماری شامل ۳۷ نفر از بیماران دیابت نوع دو مراجعه کننده به مراکز درمانی شهر تهران در سال ۱۴۰۲ بود که با روش نمونه گیری در دسترس برگزیده شده و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۸=N) و کنترل (۱۹=N) جایگزین شدند. ابزار پژوهش، شامل پرسش نامه های اضطراب بک و مقابله با موقعیت های استرس زا بود.یافته ها: نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که معنویت درمانی توانست باعث کاهش اضطراب (۰۳/۰=P، ۰۶/۵=F) در بیماران دیابت شود و اثر درمان آن تا سه ماه پس از مداخله ماندگار بود. با این حال، این درمان بر روی راهبردهای مسئله محور (۵۵/۰=P، ۳۶/۰=F)، هیجان محور (۲۸/۰=P، ۲۳/۱=F) و اجتنابی (۷۳/۰=P، ۱۱/۰=F) بیماران اثر معناداری نداشت. نتیجه گیری: نتایج حاکی از تاثیر اندک معنویت درمانی در کاهش فشار روانی بیماران دیابت نوع دو بود. بنابراین پیشنهاد می شود در درجه نخست، از دیگر درمان های روان شناختی جهت کاهش فشار روانی این بیماران استفاده شود.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، راهبردهای مقابله ای ، معنویت درمانی ، دیابت نوع دو