اثرتیمارهای مختلف سترون سازی و نوع جوانه بر رشد اولیه آناناس رقم MD۲ در شرایط درون شیشه ای

این پژوهش به منظور بررسی شرایط بهینه برای شروع کشت جوانه آناناس رقم  MD۲در شرایط درون شیشه ای با اجرای سه آزمایش مختلف انجام شد. در آزمایش اول، اثر تیمار سترون­سازی بر آلودگی، مرگ و میر و میزان بقای ریزنمونه­ها بررسی شد. هیپوکلریت سدیم و اتانول، به تنهایی یا در ترکیب، برای سترون­سازی ریزنمونه­ها در غلظت­ها و مدت زمان­های مختلف: هیپوکلریت سدیم دو و نیم درصد کلر فعال به مدت پنج، ۱۰ و ۱۵ دقیقه، اتانول ۷۰ درصد به مدت سه، پنج و هفت دقیقه، هیپوکلریت سدیم یک درصد کلر فعال به مدت ۱۰ دقیقه + اتانول ۷۰ درصد به مدت سه دقیقه و هیپوکلریت سدیم دو و نیم درصد کلر فعال به مدت ۱۵ دقیقه + اتانول ۷۰ درصد یک دقیقه استفاده شد. در آزمایش دوم، جوانه ها بر اساس موقعیت آنها بر روی ساقه آناناس به پنج گروه: جوانه انتهایی، جوانه­های قسمت اول، جوانه­های قسمت دوم، جوانه­های قسمت سوم، جوانه­های بخش چهارم تقسیم شدند تا بیشترین میزان رشد جوانه مشخص شود. در آزمایش سوم، اثر غلظت­های مختلف بنزیل­آدنین شامل: صفر، ۰/۱، ۰/۵ و یک میلی­گرم در لیتر به تنهایی یا همراه با ۰/۰۱میلی گرم در لیتر اسید نفتالین­استیک­ بر رشد جوانه ها بررسی شد. کلیه کشت­ها در دمای ۲ ± ۲۶ درجه سانتی­گراد، شدت نور ۳۰۰۰ لوکس و دوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که هیپوکلریت سدیم دو و نیم درصد کلر فعال به مدت ۲۰ دقیقه بیشترین تاثیر را برای سترون­سازی جوانه های آناناس داشت. کلیه غلظت­های بنزیل­آدنین مورد استفاده باعث رشد جوانه­ها شد، ولی غلظت سه میلی­گرم در لیتر بیشترین تاثیر را داشت. محیط فاقد تنظیم­کننده­های رشدکمترین میزان رشد جوانه را داشتند. جوانه­های انتهایی و جوانه­های جانبی بخش سوم به ترتیب با ۹۳ درصد و ۹۲ درصد بیشترین میزان رشد را داشتند.

کلیدواژه ها:

آناناس ، بنزیل آدنین ، جوانه انتهایی ، کشت بافت ، هیپوکلریت سدیم