اثرات تفاله گوجه فرنگی (Solanum lycopersicum) با یا بدون مکمل آنزیمی بر عملکرد، قابلیت هضم مواد مغذی، فراسنجه های خون و فعالیت آنزیم های کبدی در بره های پرواری

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات استفاده از تفاله گوجه فرنگی (Solanum lycopersicum) تنهایی یا همراه با مکمل آنزیم تانناز در جیره و اثرات آن روی عملکرد و قابلیت هضم مواد مغذی در قالب طرح کاملا تصادفی به مدت ۷۵ روز انجام شد. برای انجام این آزمایش از ۳۰ راس بره نر مغانی با میانگین سنی پنج ماه و میانگین وزن بدن ۶/۰±۲۴ کیلوگرم استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی در پنج گروه تیمار با شش تکرار تقسیم شدند. جیره­های مورد آزمایش شامل جیره ۱ (شاهد): بدون تفاله گوجه فرنگی و آنزیم، جیره ۲: حاوی ۵/۷ درصد تفاله گوجه فرنگی، جیره ۳: حاوی ۱۵ درصد تفاله گوجه فرنگی، جیره ۴: حاوی ۵/۷ درصد تفاله گوجه فرنگی و ۲/۰ درصد ماده خشک جیره آنزیم، جیره ۵: حاوی ۱۵ درصد تفاله گوجه فرنگی و ۲/۰ درصد ماده خشک جیره آنزیم بود. جیره­های آزمایشی به وسیله نرم افزار (۱/۶) CNCPS گوسفندی با احتیاجات غذایی بره پرواری تنظیم شد. مشخصه های مورد آزمون شامل میزان ماده خشک مصرفی، افزایش وزن بره­ها، ضریب تبدیل غذایی، مشخصه های خونی شامل گلوکز، کلسترول، تری­­گلیسیرید، پروتئین کل، لیپوپروتئین با چگالی بالا، ازت اوره­ای خون، مالون دی آلدئید و آنزیم­های کبدی آلانین آمینوترانسفراز، آنزیم آلانین فسفاتاز، آسپاراتات آمینوترانسفراز و ظرفیت آنتی­اکسیدانی کل بودند. آنالیز آماری داده­­های حاصل از این آزمایش با نرم افزارSAS (۱/۹)  انجام گردید. نتایج نشان داد که تیمارهای آزمایشی تاثیر معنی داری بر افزایش وزن، افزایش وزن روزانه، مصرف خوراک، مصرف خوراک روزانه و ضریب تبدیل غذایی نداشتند. نتایج مربوط به قابلیت هضم مواد مغذی نشان داد که به جز خاکستر و فیبر نامحلول در شوینده خنثی، استفاده از تفاله گوجه فرنگی به تنهایی یا همراه با آنزیم، قادر به اثرگذاری بر قابلیت دیگر مواد مغذی بود. در مقایسه با شاهد، قابلیت هضم ماده خشک، چربی و پروتئین خام افزایش یافت، در مقابل تیمارهای آزمایشی موجب کاهش قابلیت هضم فیبر نامحلول در شوینده اسیدی شدند. همچنین اثرات جایگزینی تفاله گوجه فرنگی در جیره و اثرات آن به تنهایی یا همراه با آنزیم بر مشخصه های خونی بره­های پرواری مغانی نشان داد که تغذیه سطوح مختلف تفاله گوجه فرنگی و نیز افزودن آنزیم به جیره تاثیر معنی داری بر گلوکز، کلسترول، تری­گلیسیرید، لیپوپروتئین با چگالی بالا، ازت اوره­ای خون، مالون دی آلدئید آلانین آمینو ترانسفراز، آلانین فسفاتاز، آسپارتات آمینو ترانسفراز و ظرفیت کل آنتی­اکسیدانی نداشت. در مقابل، غلظت پروتئین کل تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار گرفت. به­طور کلی، نتایج این مطالعه نشان داد که تغذیه تفاله گوجه فرنگی در سطوح تجربی تاثیر منفی بر مشخصه های اندازه­گیری شده در برههای پرواری نداشت. علاوه­بر این، افزودن آنزیم­ها به جیره باعث بهبود مشخصه های عملکردی خاصی مانند ضریب تبدیل خوراک و افزایش وزن شد.

کلیدواژه ها:

تغذیه بره پرواری ، عملکرد دام ، فرآورده های فرعی کشاورزی