بررسی الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی سویههای استافیلوکوکوس اورئوس جدا شده از عفونتهای زخم بیماران بستری در بیمارستان شهرستان اشنویه

استافیلوکوکوس اورئوس به عنوان یکی از مهمترین عوامل بیماریزای عفونتهای زخم در محیط های بیمارستانی به ویژه در بیماران دارای زخمهای باز یا پس از جراحی شناخته می شود. ظهور سویه های مقاوم به آنتی بیوتیک ها، به ویژه سویههای مقاوم به متیسیلین (MRSA) چالشهای جدی برای درمان موثر ایجاد کرده اند. هدف از این مطالعه بررسی میزان شیوع استافیلوکوکوس اورئوس و الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی آن در نمونه های زخم بیماران بستری در بیمارستان شهرستان اشنویه بود. در یک مطالعه توصیفی مقطعی ۱۵۰ نمونه از بیماران با عفونت زخم طی شش ماه گردآوری شد. پس از شناسایی باکتریایی ۶۴ ایزولهی استافیلوکوکوس اورئوس شناسایی شد که ۳۷ مورد آن MRSA بودند. بالاترین مقاومت به پنیسیلین (۹۳.۷%)، اریترومایسین (۷۵%) و تتراسایکلین (۶۲.۵%) مشاهده شد. کمترین مقاومت به وانکومایسین (۱.۶%) و لینزولید (۳.۱%) گزارش گردید. نتایج بر لزوم سیاست گذاری های کنترلی و تجویز منطقی آنتی بیوتیک ها تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس اورئوس ، مقاومت آنتی بیوتیکی ، عفونت زخم ، شهرستان اشنویه