ارگانوئیدهای مشتق از بیمار برای درمان شخصی سازی شده سرطان کولون

سرطان کولورکتال به عنوان سومین سرطان شایع، جهانی با وجود پیشرفتهای درمانی به دلیل ناهمگونی ذاتی تومور و مقاومت دارویی با چالشهای بالینی قابل توجهی مواجه است. در این راستا ارگانوئیدهای مشتق از بیمار PDO ها به عنوان یک فناوری نوظهور در پزشکی شخصی سازی شده امکان مدل سازی ویژگیهای منحصر به فرد تومور هر بیمار را فراهم کرده اند. این مقاله، مروری پیشرفتهای اخیر (۲۰۲۴-۲۰۲۰) در توسعه و کاربرد PDOها در سرطان کولون را مورد بررسی قرار میدهد برای گردآوری، اطلاعات مطالعات منتشر شده در پایگاههای داده PubMed و Scopus با تمرکز بر روشهای تولید PDO، غربالگری دارویی، شناسایی زیست نشانگرها و کارآزماییهای بالینی همزمان مورد تحلیل قرار گرفتند روشهای کلیدی شامل جداسازی سلولهای توموری از نمونه های بیوپسی یا جراحی، کشت سه بعدی در ماتریسهای طبیعی یا مصنوعی و اعتبار سنجی با استفاده از تکنیکهای مولکولی و عملکردی بود. یافته ها نشان میدهد که PDOها با دقت بیش از ۸۰٪ قادر به پیشبینی پاسخ به رژیمهای شیمی درمانی هستند و مکانیسمهای مقاومت دارویی را آشکار میسازند. با این حال چالشهایی مانند ناهمگونی تومور نیاز به استانداردسازی روشها و مسائل اخلاقی-تنظیمی هنوز وجود دارند. راهکارهای آینده شامل ادغام PDO ها با فناوریهای آمیک پیشرفته، توسعه سیستمهای کوکالچر ایمنی-ارگانوئید و پیشرفتهای مهندسی بافت؛ مانند زیست چاپ سه بعدی عروق دار است. در نتیجه با وجود چالشهای موجود PDOها پتانسیل بالایی برای تحول در رویکردهای درمانی شخصی سازی شده در سرطان کولون دارند و میتوانند به عنوان پلی بین تحقیقات پایه و کاربردهای بالینی عمل کنند. سرمایه گذاری در توسعه زیرساختهای استاندارد و انجام مطالعات بالینی گسترده تر برای بهره برداری کامل از این فناوری ضروری است.

کلیدواژه ها:

سرطان کولون ، ارگانوئیدها ، پزشکی شخصی سازی ، PDO ، تومور ، مقاومت دارویی