بررسی microRNA-۲۱ در گردش خون در پاتوژنز رتینوپاتی دیابتی نوع ۲

رتینوپاتی دیابتی یک عارضه میکرو واسکولار شایع دیابت شیرین است که منجر به آسیب شبکیه و اختلال بینایی می شود. microRNAها به عنوان تنظیم کننده های پس از رونویسی، ژن ها در فرآیندهای التهابی، استرس اکسیداتیو و متابولیسم گلوکز نقش حیاتی دارند. microRNA-۲۱ با دخالت در مسیرهای مرتبط با التهاب، فیبروز و آپوپتوز، در پاتوژنز آسیب های دیابتی از جمله رتینوپاتی نقش قابل توجهی ایفا می کند. هدف این پژوهش بررسی نقش و بیان microRNA-۲۱ به عنوان یک نشانگر زیستی در بیماران مبتلا به دیابتی رتینوپاتی و مقایسه آن با افراد سالم است. در این پژوهش میزان بیان پلاسمایی microRNA-۲۱ در سه گروه ۳۲ نفری از بیماران دیابتی بدون عارضه رتینوپاتی، بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی و افراد سالم مورد مقایسه قرار گرفت. سطوح پلاسمایی microRNA-۲۱ با استفاده از روش Real-Time PCR مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میزان بیان microRNA-۲۱ در بیماران دیابتی بدون عارضه و بیماران مبتلا به رتینوپاتی دیابتی به ترتیب تقریبا ۱۴.۸۶ و ۲۶.۳۴ برابر نسبت به افراد سالم افزایش یافته است. علاوه بر این سطح بیان microRNA-۲۱ در بیماران دارای رتینوپاتی ۱.۵۵ برابر بیشتر از بیماران دیابتی بدون عارضه بود. این نتایج نشان می دهد که microRNA-۲۱ می تواند به عنوان یک نشانگر زیستی ارزشمند برای تشخیص و پایش پیشرفت رتینوپاتی دیابتی به کار رود و نقش بالقوه ای در مدیریت بالینی این بیماری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

دیابت ، رتینوپاتی ، microRNA-۲۱ ، miR