مقایسه سبک زندگی و نشاط معنوی در بین سالمندان بالای ۶۰ سال مبتلا به اختلال آلزامیر متوسط و بدون ابتلا به اختلال آلزایمر

دوران سالمندی یکی از دوره های مهم و حساس هر شخص می باشد. سبک زندگی و نشاط معنوی به عنوان مولفه هایی تاثیرگذار بر اختلال آلزایمر در این دوره سنی می تواند نقش آفرینی کند. مقایسه سبک زندگی و نشاط معنوی در مبتلایان به اختلال آلزایمر با افراد بدون اختلال آلزایمر از نوآوری های پژوهش حاضر بود. هدف پژوهش حاضر مقایسه سبک زندگی و نشاط معنوی در سالمندان بالای ۸ سال با و بدون اختلال آلزایمر بود. پژوهش حاضر از نظر روش علی مقایسه ای و به لحاظ شیوهی گردآوری داده ها پیمایشی بود. جامعه آماری شامل کلیه سالمندان با اختلال آلزایمر و بدون اختلال آلزایمر در شهرستان قلعه گنج بود که از بین آنها نمونه های شامل ۸ نفر سالمند در نظر گرفته شد. ابزارهای اندازه گیری پژوهش نیز پرسشنامه سنجش و اندازه گیری سبک زندگی اسحاقی و همکاران ۶۱۰۰، پرسشنامه نشاط معنوی افروز ۶۱۰۱ که بین افراد توزیع گردید. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل واریانس تک متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ استفاده شد. بین گروه با اختلال آلزایمر و افراد بدون اختلال آلزایمر در متغیرهای وابسته ترکیبی سبک زندگی از نظر آماری تفاوت معنی داری ۸/۸۶۱ = ۱۰؛ ۸۰۰ = لامبدای ویلکز؛ و = ۸۲ مجذوراتای تفکیکی بین گروه با =F اختلال آلزایمر و افراد بدون اختلال آلزایمر در متغیرهای وابسته ترکیبی در متغیر نشاط معنوی از نظر آماری تفاوت معنی داری بود. مطابق یافته های پژوهش، سبک زندگی و مولفه های آن و نشاط معنوی تاثیر مثبتی بر پیشگیری از اختلال آلزایمر در سالمندان دارد و می تواند باعث کاهش آلزایمر در سالمندی گردد. گسترش مهارت آموزی و اصلاح سبک زندگی و ارتقای نشاط معنوی بخصوص در سالهای جوانی و کودکی و ارتقای روزبه روز آنها در کشور می تواند برنامه های خوبی جهت پیشگیری از آلزایمر در جمعیت سالمندی باشد.

کلیدواژه ها:

سبک ، زندگی ، نشاط ، سالمندان بالای ۶۰ سال ، اختلال آلزامیر