کانون های بحران زایی و امنیت زایی در غرب آسیا

رشد گروه های بنیادگرا و افراطی در غرب آسیا حاکی از تحولی نوین در مناسبات منطقه ای و معادلات امنیتی منطقه ای است. شکل گیری گروه ها و جنبش های ایدئولوژیک در منطقه نشان از این امر دارد که مباحث امنیتی منطقه ای از حالت سنتی و بین دولتی خود خارج گردیده و گستره ی فرودولتی و فرادولتی به خود گرفته است که این فرآیند علاوه بر جنبه ی تبلیغاتی و سیاسی ابعاد ایدئولوژیک و خودآگاهی را نیز در بر می گیرد. علاوه بر این عوامل شکل دهنده به کم و کیف معادلات سیاسی در این منطقه در سطوح سه گانه ی داخلی، منطقه ای و فرامنطقه ای قابل بررسی است و در صورتی که مولفه های داخلی سبب آغاز بحران و تداوم آن محسوب شوند، می توان نقش مولفه های منطقه ای و فرامنطقه ای را تشدید و تسریع کننده ی بحران دانست. این پژوهش بر آن است با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از اسناد و متون معتبر نشان دهد؛ تحولات امنیتی و ژئوپلتیک و نیز بحران های ایدئولوژیک در منطقه ی غرب آسیا را می توان ناشی از گسترش فعالیت گروه های بنیادگرا و افراطی دانست. همچنین جنبش ها و کانون های بحران زای غرب آسیا، با بهره گیری از تحولات در زمینه ی تکنولوژی ارتباطی و تاثیرات ایدئولوژیک ناشی از جهانی شدن باعث تحول در مسائل امنیتی منطقه ای به سوی شکل گیری گروه های فرودولتی و فرادولتی و کاهش نقش دولت ها شده اند. پرسش پژوهش: فعالیت های ایدئولوژیکی گروه های رادیکال در تحولات و مسائل امنیتی منطقه غرب آسیا چه آثار و پیامدهایی بدنبال داشته است؟

کلیدواژه ها:

بحران ، امنیت ، ژئوپلتیک ، ایدئولوژیک ، افراطی ، فرامنطقه ای