تبیین اثرات مولفه های اجتماعی-فرهنگی در توانمندسازی بافت های فرسوده

امروزه بر خلاف مطالعات پیشین که عمدتا به جنبه های کالبدی و عملکردی بافت فرسوده پرداخته اند، این تحقیق بر شناسایی ابعاد اجتماعی-فرهنگی موثر بر توانمندسازی متمرکز است و به تحلیل تعامل فضا و رفتار در این بافت ها می پردازد. محله حسن آباد زرگنده، با وجود موقعیت جغرافیایی مناسب، بافت فرسوده ای را تجربه می کند که چالش های زیادی برای ساکنان و محلات اطراف به وجود آورده است. مقاله به اهمیت توسعه برنامه ها و سیاست های اجتماعی-فرهنگی برای احیای این بافت ها تاکید دارد و معتقد است که ایجاد فضاهای مناسب و شمول پذیری اجتماعی می تواند به بهسازی و بهبود کیفیت زندگی در این محله ها منجر شود. به این منظور پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و کاربردی(عملی)، تبیین اثرات مولفه های اجتماعی-فرهنگی در توانمندسازی بافت های فرسوده(مطالعه موردی: محله حسن آباد زرگنده منطقه ۳) تهران را مورد مطالعه قرار می دهد. جامعه آماری تحقیق را کلیه کارشناسان جغرافیا و برنامه ریزی شهری تشکیل می دهند که حجم نمونه آن تعداد ۰۵ نفر تخمین زده شد. گردآوری داده های تحقیق از مطالعات کتابخانه ای و مصاحبه نیمه ساختاریافته(پرسشنامه) انجام گرفته است و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون میانگین در نرم افزار SPSS و مدل آزمون SWOT انجام گرفته است. تحلیل یافته ها نشان می دهد که استراتژی SO استراتژی برتر در خصوص اثرات مولفه های اجتماعی-فرهنگی در توانمندسازی بافت های فرسوده است. بر اساس این راهبرد، استراتژی SO (استفاده از نقاط قوت برای فرصت ها) می تواند با بهره گیری از مولفه های اجتماعی-فرهنگی مثل احساس تعلق، مشارکت اجتماعی و امنیت در محله حسن آباد زرگنده، زمینه ساز توانمندسازی بافت های فرسوده گردد.

کلیدواژه ها:

بافت فرسوده ، توانمندسازی ، شاخص های اجتماعی ، شاخص های فرهنگی ، حسن آباد زرگنده