تاثیر کلات آهن و اسید هیومیک بر صفات زراعی و فیزیولوژیکی ارقام گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) تحت شرایط دیم

به منظور ارزیابی نحوه تاثیر دو نوع کود (آهن و اسید هیومیک) بر روی صفات عملکردی و فنولوژیک دو رقم گلرنگ (Carthamus tinctorius L.) این تحقیق در مرکز تحقیقات کشاورزی اردبیل انجام گرفت. این آزمایش به صورت کرت های خردشده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. عامل اصلی ارقام گلرنگ (گلدشت و چینی (xys)) بودند. عامل فرعی یعنی کود دارای نه سطح بود. سطوح کودی شامل سطح شاهد، دو میلی گرم در لیتر و چهار میلی گرم در لیتر اسید هیومیک ۹۵ درصد، دو سطح کود کلات آهن ۱۲ درصد  EDTA(یک میلی گرم در لیتر و دو میلی گرم در لیتر) و چهار سطح متقابل کود های آهن و اسید هیومیک بودند. نتایج حاصل از این پژوهش تفاوت معنی دار در صفات عملکردی را دو رقم چینی و گلدشت نشان داد. براساس مشاهدات، رقم گلدشت با عملکرد دانه ۵/۱۴۶۲ کیلوگرم در هکتار نسبت به رقم چینی به طور معنی داری برتری داشت. همچنین تیمار کودی تیمار دو میلی گرم در لیتر آهن + چهار میلی گرم در لیتر هیومیک به طور معنی داری بیشترین عملکرد را ایجاد کرد که باعث افزایش ۴۹ درصدی عملکرد دانه نسبت به شاهد شد. بین ارقام از نظر ارتفاع بوته و فعالیت آنتی اکسیدانی اختلاف معنی داری وجود نداشت، اما در بین سطوح کودی، برای ارتفاع سطح دوم اسید هیومیک با ۳/۶۸ سانتی متر و برای فعالیت آنتی اکسیدانی تیمار دو میلی گرم در لیتر آهن + چهار میلی گرم در لیتر هیومیک با میزان ۵/۸۴ درصد فعالیت بیشترین میزان را داشتند. در مجموع در بین ارقام، رقم گلدشت و در بین سطوح کودی تیمار دو میلی گرم در لیتر آهن + تیمار چهار میلی گرم در لیتر هیومیک ، بیشترین عملکرد بیولوژیک، بیشترین شاخص برداشت، بیشترین عملکرد روغن دانه و بیشترین عملکرد دانه را داشتند.

کلیدواژه ها:

رقم چینی ، رقم گلدشت ، ریزمغذی ها ، عملکرد دانه ، عملکرد روغن ، فعالیت آنتی اکسیدانی