بررسی رابطه اعتماد متقابل بین معلم و دانش آموز

در محیط های آموزشی، اعتماد به عنوان یکی از مولفه های کلیدی تعامل انسانی، نقش مهمی در کیفیت ارتباط بین معلم و دانش آموز ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی ابعاد اعتماد متقابل میان معلمان و دانش آموزان و تاثیر آن بر فرآیند یادگیری و انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام گرفته است. اعتماد متقابل، نه تنها فضای آموزشی را ایمن و پذیرنده می سازد، بلکه باعث ارتقاء سطح تعامل، احترام و مسئولیت پذیری در کلاس درس می شود.روش تحقیق در این مطالعه به صورت توصیفی-پیمایشی و از نوع کمی بوده است. جامعه آماری شامل ۲۵۰ نفر از دانش آموزان و ۴۰ نفر از معلمان دوره متوسطه در مدارس دولتی شهر تهران بوده و داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد مربوط به اعتماد بین فردی، روابط آموزشی و ارزیابی انگیزش تحصیلی گردآوری شده اند. برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره با بهره گیری از نرم افزار SPSS استفاده شده است.یافته ها نشان می دهد که وجود اعتماد دوطرفه میان معلم و دانش آموز باعث افزایش مشارکت دانش آموز در فعالیت های کلاسی، تقویت انگیزه درونی، کاهش اضطراب آموزشی و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. از سوی دیگر، زمانی که معلمان به دانش آموزان اعتماد بیشتری ابراز می کنند، دانش آموزان نیز رفتارهایی مسئولانه تر، تعاملات مثبت تر و نگرشی فعال تر نسبت به یادگیری نشان می دهند. نتایج همچنین نشان داد که اعتماد از سوی دانش آموزان به معلمان به طور مستقیم بر احساس تعلق به مدرسه و افزایش رضایت از فرآیند یادگیری تاثیرگذار است.در نتیجه، پژوهش حاضر بر ضرورت نهادینه سازی فرهنگ اعتماد در محیط های آموزشی تاکید دارد و پیشنهاد می نماید که سیاست گذاران آموزشی، دوره های توانمندسازی حرفه ای برای معلمان در زمینه ارتباط موثر و ایجاد فضای امن روانی طراحی و اجرا کنند.

کلیدواژه ها:

اعتماد متقابل ، معلم ، دانش آموز ، انگیزه تحصیلی ، روابط آموزشی ، تعامل انسانی ، امنیت روانی ، عملکرد یادگیری