جایگاه حقوق بین الملل عرفی در تفسیر معاهدات

حقوق بین الملل عرفی و معاهدات از مهم ترین منابع حقوق بین الملل محسوب می شوند و مناسبات میان آنها از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این زمینه، حقوق بین الملل عرفی از جنبه های مختلف بر معاهدات تاثیر می گذارد؛ یکی از این جنبه های مهم، تاثیر آن بر تفسیر معاهدات است. طبق جزء ج بند ۳ ماده ۳۱ کنوانسیون وین، در تفسیر یک معاهده، همراه با سیاق، هر قاعده ذی ربط حقوق بین الملل قابل اجرا در روابط میان طرفین نیز باید در نظر گرفته شود. پرسش اصلی مقاله این است که جایگاه قواعد حقوق بین الملل عرفی در تفسیر معاهدات چیست؟ به نظر می رسد که در نظر گرفتن قواعد حقوق بین الملل عرفی در فرایند تفسیر معاهده به جلوگیری از تفسیر و اجرای یک معاهده به عنوان یک رژیم مستقل کمک می کند. بنابراین، چندپارگی حقوق بین الملل را کاهش می دهد و یکپارچگی سیستمیک در نظام حقوقی بین المللی را ارتقا می دهد. در این مقاله با بهره گیری از منابع کتابخانه ای، اسناد بین المللی و آرای قضائی بین المللی و با استفاده از روش توصیفی–تحلیلی، جایگاه قواعد حقوق بین الملل عرفی در تفسیر معاهدات مورد بررسی و مداقه قرار می گیرد

کلیدواژه ها:

حقوق بین الملل عرفی ، تفسیر معاهدات ، قواعد ذیربط حقوق بین الملل ، جزء ج بند ۳ ماده ۳۱ کنوانسیون حقوق معاهدات ، یکپارچگی سیستمیک