مروری بر رفتار جریان دوفازی در حین تزریق پلیمر در مخازن نفتی

به دلیل تقاضای عظیم برای نفت خام، انتخاب تکنیک های مناسب و اقتصادی برای افزایش بازیافت نفت همواره به عنوان یکی از نگرانی های اصلی در توسعه مخازن مطرح بوده است. تزریق پلیمر به عنوان یکی از تکنیک های بازیافت شیمیایی نفت به ویژه برای مخازن نفت سنگین در نظر گرفته می شود که با بهبود بازدهی جارویی همراه است. هدف این مطالعه ارائه یک مدل ریاضی برای ارزیابی عملکرد تزریق پلیمر در حضور پروفایل اشباع و اثر جریان متقاطع و تایید دقت مدل با داده های شبیه سازی شده میدانی است. این مطالعه مروری به بررسی معادلات جریان دو فازی در فرآیندهای تزریق پلیمر، که یکی از روش های رایج ازدیاد برداشت نفت (EOR) است، می پردازد. این تحقیق بر تاثیر تزریق پلیمر بر مخازن نفتی، به ویژه بر بهبود کارایی فرآیند جابجایی و کاهش چالش های تولید آب متمرکز است. با افزایش ویسکوزیته سیال جابجاکننده، تزریق پلیمر به کاهش انگشت زنی ویسکوزیته و افزایش کارایی جاروب کمک می کند و در نتیجه بهبود بازیافت نفت را به دنبال دارد. این مقاله مروری با تلفیق مطالعات و مدل های مختلف، درک جامعی از رفتارهای رئولوژیکی محلول های پلیمری، تعامل بین پلیمرهای تزریقی و سنگ مخزن، و پیامدهای ناشی از آن برای کاربردهای میدانی ارائه می دهد. ملاحظات کلیدی شامل اقتصادی بودن تزریق پلیمر، سازگاری آن با شرایط مختلف مخزن، و بهینه سازی پارامترهای تزریق برای حداکثرسازی بازیافت و در عین حال کاهش هزینهها و تاثیرات زیست محیطی است.

کلیدواژه ها:

تزریق پلیمر ، مخازن نفتی ، جریان دوفازی ، بازیافت نفت ، رفتار رئولوژیکی