اثربخشی روش تدریس e۵ در درس علوم تجربی بر انگیزش پیشرفت و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه چهارم دارای افت تحصیلی شهر ارومیه

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی روش تدریس e۵ در درس علوم تجربی بر انگیزش پیشرفت و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه چهارم دارای افت تحصیلی شهر ارومیه می باشد. این پژوهش از نوع کاربردی؛ از نظر کنترل محیط بور می باشد. متغیرهای پژوهش از نوع آزمایشی با روش پژوهش پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه پژوهش شامل تمامی دانش آموزان دختر پایه چهارم دارای افت تحصیلی شهر ارومیه است که از این میان مقدار تعداد ۳۰ نفر از دانش آموزان دارای افت تحصیلی پایه چهارم شهر ارومیه بوده و با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده و در دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه انگیزش پیشرفت هرمنس (۱۹۷۶) و خوش بینی تحصیلی شوا ن-مورانبوا میشوا و مور (۲۰۱۱) بود. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس و نرم افزار spss مورد تحلیل و تحلیل گر تند قرار گرفت. بررسی نتایج نشان داد که روش تدریس e۵ در درس علوم تجربی بر انگیزش پیشرفت و خوش بینی تحصیلی دانش آموزان دختر پایه چهارم دارای افت تحصیلی شهر ارومیه اثربخش است و دانش آموزان در گروه آزمایش تغییرات معناداری را نسبت به گروه کنترل تجربه کرده اند.

کلیدواژه ها:

روش تدریس e۵ ، انگیزش پیشرفت ، خوش بینی تحصیلی ، افت تحصیلی