پیش بینی میزان اضطراب بر اساس سبک های مقابله و پنج عامل بزرگ شخصیت

هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط سبک های مقابله و پنج عامل بزرگ شخصیت در پیش بینی میزان اضطراب بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه آزاد تهران جنوب در سال تحصیلی ۱۰۴۱-۱۰۴۲ بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. نمونه ای از ۲۰۰ دانشجو بود که با روش نمونه گیری تصادفی در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه اضطراب بکت (BAI)، پرسشنامه سبک مقابله ها الیزارو و پرسشنامه پنج عامل بزرگ شخصیت نئو (NEO-FFI) بود. نتایج حاکی از این بود که سبک مقابله ها هیجانمحور و عامل روان رنجوری پیش بینی کننده معنی داری از اضطراب هستند، در حالی که سبک مقابله ها مسئله محور و عامل برون گرایی باعث منفی دانی اضطراب رابطه منفی دارند. یافته های این نشان می دهد که سبک های مقابله و ویژگی های شخصیتی نقش مهمی در ساز و کار اضطراب ایفا می کنند و می توان از آنها در مداخله های روانشناختی بهره گرفت.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، سبک های مقابله ، پنج عامل بزرگ شخصیت ، روان رنجوری ، برون گرایی