مطالعه اثر تعدیل کنندگی فسفیت پتاسیم بر ویژگی های مورفولوژیکی و جذب عناصر لیمو (Citrus aurantifolia (Christm.) Swingle) تحت تنش شوری

لیمو (Citrus aurantifolia) یکی از درختان دورگه،  متحمل به سرما و نیازمند نور و رطوبت کافی است. از آنجا که شوری یکی از تنش های غیر زیستی مخرب بر رشد مرکبات است، ارائه راهکار مناسب به­ منظور کاهش و تعدیل اثرات مضر آن می تواند موثر باشد.  به ­منظور بررسی تاثیر آب شور و فسفیت پتاسیم بر گیاه لیمو، پژوهشی به ­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با سه تکرار به صورت گلدانی در سال ۱۴۰۱ در گلخانه دانشگاه هرمزگان انجام شد. تیمارها شامل شوری (۱/۵ ،۳، ۴/۵ و ۶ دسی ­ زیمنس بر متر) و فسفیت پتاسیم (صفر، ۱/۵ و ۳ گرم بر لیتر) بود. شاخص های مورد بررسی شامل اندازه­گیری وزن تر و خشک (ساقه و ریشه)، سنجش جذب عناصر پرمصرف (ریشه و برگ) و عناصر کم­ مصرف (برگ) بود. نتایج نشان داد که شوری ۶ دسی ­زیمنس بر متر در مقایسه با شوری ۱/۵ دسی ­زیمنس بر متر منجر به کاهش وزن تر و خشک ساقه (به ­ترتیب ۲۵/۱۳ و ۲۳/۷ درصد)، محتوای نیتروژن، پتاسیم، فسفر، کلسیم، آهن، روی و مس (به ­ترتیب  ۵/۳، ۴/۳۹، ۱۶/۲۱، ۲۸/۵، ۲۰/۴، ۳۵/۵ و ۱۸/۵ درصد) شد. تیمار فسفیت پتاسیم در تمامی سطوح شوری باعث افزایش محتوای عناصر پتاسیم، فسفر، نیتروژن، آهن، مس و روی، وزن تر و خشک ساقه و وزن تر و خشک ریشه شد. به طور کلی بر اساس نتایج پژوهش حاضر، کاربرد فسفیت پتاسیم به خصوص در غلظت ۱/۵ گرم­ در ­لیتر، منجر به بهبود خصوصیات مورفولوژیکی، جذب عناصر و کاهش اثرات نامطلوب  تنش شوری در لیمو شد.

کلیدواژه ها:

سدیم کلرید ، غلظت آهن ، غلظت فسفر ، وزن تر ، وزن خشک