پاسخ به تنش شوری در برخی ژنوتیپ های دانهالی گواوا

سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 165

فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RIP-9-1_016

تاریخ نمایه سازی: 30 تیر 1404

چکیده مقاله:

گزینش ژنوتیپ های متحمل به شوری، یک رویکرد کارآمد برای مقابله با آب و خاک شور است. یک آزمایش گلخانه ­ای در طی سال­های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۷، در گلخانه گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان، برای ارزیابی پاسخ­ های مورفولوژیک، فیزیولوژیک و بیوشیمیایی دانهال­ های گواوا در برابر آب شور انجام شد. دوازده ژنوتیپ بذری یکساله گواوا ده هفته با آب شور (۰/۵ و ۵ دسی­ زیمنس ­بر­متر) آبیاری شدند. تیمار با آب شور کاهش محتوای آب نسبی برگ، رنگیزه های کلروفیل، کاروتنوئید، پروتئین، آنتوسیانین، کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم دو، ماده خشک شاخساره و برگ را در ژنوتیپ های گواوا به همراه داشت. همچنین میزان نشت یونی، قندهای محلول، فعالیت آنزیم های پروتئاز، کاتالاز و پراکسیداز روند افرایشی نشان دادند. بیشترین ماده خشک برگ و شاخساره در شوری ۵ دسی ­زیمنس­ بر­متر به ­ترتیب در ژنوتیپ­ های AC-۰۴  و AC-۰۵ مشاهده شد. کمترین ماده خشک برگ نیز به ترتیب متعلق به ژنوتیپ­ هایAC-۰۲ ،AC-۰۱  AC-۰۳ و AC-۱۱ در شوری ۵ دسی ­زیمنس بر­متر بود. کمترین ماده خشک شاخساره نیز در ژنوتیپ های AC-۰۶ ،AC-۰۲ و AC-۰۸ (به ترتیب ۴۹/۷۶، ۵۰/۶۰ و ۵۱/۱۲ درصد) مشاهده گردید. آنالیز کلاستر، ژنوتیپ­ ها را به چهار گروه تقسیم کرد. در گروه اول (AC-۱۱ ،AC-۱۰ و AC-۱۲)، کمترین مقدار پروتئین، پراکسیداز، کارایی فتوشیمیایی فتوسیستم دو و بیشترین نشت یونی ثبت شد. در گروه دوم (AC-۰۲ ،AC-۰۱ و AC-۰۳)، کمترین میزان رنگیزه­ های فتوسنتزی و فعالیت کاتالاز مشاهده شد. گروه سوم (AC-۰۸ ،AC-۰۷ ،AC-۰۶ و AC-۰۹ ) واکنش بینابین داشتند. ژنوتیپ­ های AC-۰۴ و AC-۰۵، نیز با داشتن بیشترین محتوای آب نسبی برگ، غلظت رنگیزه، فعالیت کاتالاز، پراکسیداز و ماده خشک برگ گروه چهارم را تشکیل دادند. در نهایت AC-۰۴ و AC-۰۵ به عنوان ژنوتیپ های متحمل به شوری و AC-۱۱ ،AC-۱۰ و AC-۱۲ به عنوان ژنوتیپ­های حساس در نظر گرفته شدند.

نویسندگان

نازنین بنار

دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.

منصوره شمیلی

دانشیار دانشکده کشاورزی، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس، ایران.

مصطفی قاسمی

استادیار بخش زراعی باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی قزوین، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، قزوین، ایران.