تحلیل آسیب پذیری تقاطعات در شبکه های بزرگ به هنگام وقوع بحران (مطالعه موردی: شهر تهران)

از جمله نقاط آسیب پذیر شبکه به هنگام وقوع بحران، تقاطعات موجود در شبکه می باشد. در این مطالعه، به نقش و اهمیت تقاطعات در آسیب وارد بر شبکه به هنگام وقوع بحران از حیث عملکرد و دسترسی پرداخته شده است که با استفاده از نتایج آن، امکان اولویت بندی تقاطعات در توزیع بهینه منابع به منظور تامین پایداری عملکرد شبکه فراهم می ­آید. بر این اساس، روشی به منظور شناسایی تقاطعات آسیب­ پذیر ارایه شد که مبنای آن مقایسه وضعیت تاخیر عبور از تقاطع در شرایط وقوع بحران(در دو وضعیت بدون چراغ و بدون وجود هر نوع کنترل معادل) بوده و با حداکثر آشفتگی در تقاطع چراغدار با زمان­ بندی بهینه(به عنوان وضعیت معادل با کنترل تقاطع از سوی پلیس) می باشد. در روش پیشنهادی، تاخیر تقاطع در دو وضعیت مورد بررسی از میانگین تاخیر کما­ن­ های منتهی به آن بر اساس توابع تاخیر پرداخت شده، به­ دست آمده و مبنای زمان­ بندی بهینه چراغ و پارامترهای آن به منظور اعمال در تابع تاخیر در حالت تقاطع چراغدار نیز روش وبستر می باشد. بر اساس نتایج حاصل از اجرای طرح در نمونه مطالعاتی تحقیق، ۷/۱۲ درصد از تقاطعات شبکه به عنوان تقاطعات آسیب پذیر شناخته می شوند. همچنین معابر با رده عملکردی شریانی، دارای بیشترین تقاطعات آسیب ­پذیر در واحد طول معابر می ­باشد که بیانگر قابلیت اطمینان پایین زمان سفر در  آنها و در کل شبکه در نمونه مطالعاتی تحقیق بوده و می­ توان آن را ناشی از ساختار نامناسب شبکه معابر در تفکیک وظایف معابر به ویژه تامین دسترسی­ ها برشمرد.

کلیدواژه ها:

آسیب پذیری ، بحران ، تقاطع ، تاخیر ، دسترسی