ارزیابی طرح های توسعه شهر شیراز با توجه به رشد هوشمند (نمونه مورد مطالعه: منطقه ۸ شهرداری شیراز)

این پژوهش به بررسی تطبیق پارادایم های شهر ایرانی-اسلامی با توسعه هوشمند در منطقه ۸ شیراز پرداخته است. با روش توصیفی-تحلیلی و بررسی ۵۸۳ ساکن و ۵۸۳ گردشگر، یافته ها نشان میدهد که شاخص هایی مانند پیاده مداری، معماری همساز با اقلیم و کاربری های تجمیعی افتتاحیه با اصول توسعه هوشمند همخوانی دارند. کیفیت زندگی از نظر ساکنین در ابعاد اقتصادی-اجتماعی (میانگین ۳۸.۲) نامطلوب، ولی در کالبد و محیط زیست (۰۳.۳) قابل قبول ارزیابی شد. گردشگران وضعیت را مطلوب تر (۱۰۱.۳) دانستند. نتایج ضرورت توجه به بومی سازی توسعه هوشمند در برنامه های شهری و بهبود شاخص های اجتماعی-اقتصادی را تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

رشد هوشمند ، شهرهای ایرانی اسلامی ، کیفیت زندگی ، توسعه پایدار ، منطقه ۸ شهرداری شیراز