بررسی نقش و چالشهای استفاده از زیرساخت های سبز -آبی در بهبود تاب آوری اقلیمی شهری در مناطق خشک و نیمه خشک

رشد شهرها و افزایش جمعیت شهری، یکی از مهمترین چالشهایی است که جهان معاصر با آن روبرو می باشد. این پدیده باعث ایجاد اثرات و عوارض منفی محیط زیستی و اجتماعی-اقتصادی شده است. تغییرات اقلیمی یکی از مهمترین تهدیدها و مخاطراتی است که شهرهای امروز با آن مواجه هستند و راه حل های طبیعت مدار بخصوص توسعه و احیای زیرساخت های سبز-آبی در شهرها، یکی از استراتژی های مفید و موثر برای مقابله با این چالش مهم محسوب می شوند. این زیرساخت ها، فواید و خدمات اکولوژیکی متعددی را در محیط شهری ارائه می کنند که بسیاری از آنها از جمله کنترل رواناب ها، تعدیل درجه حرارت و ترسیب کربن می توانند باعث ارتقای تاب آوری اقلیمی در شهرها شود. در این پژوهش، به بررسی نقش های مختلف توسعه و احیای زیرساخت های سبز-آبی در مناطق شهری و بررسی چالش های این استراتژی در شهرهای مناطق خشک و نیمه خشک با تاکید بر شهرهای کشور ایران، و ارائه راهکارهایی برای غلبه بر این مشکل پرداخته شده است.

کلیدواژه ها:

شهرنشینی ، تاب آوری اقلیمی ، زیرساختهای سبز - آبی ، مناطق خشک و نیمه خشک ، توسعه پایدار شهری