نقش میانجی بی تفاوتی سازمانی در تاثیر سکوت سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سکوت سازمانی بر عملکرد شغلی کارکنان با نقش میانجی بی تفاوتی سازمانی در سازمان جهاد کشاورزی استان چهارمحال وبختیاری انجام شد. روش پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل ۴۳۴ نفر از کارکنان جهاد کشاورزی استان بود که با استفاده از فرمول کوکران، نمونه ای به حجم ۲۰۴ نفر به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسش نامه های استاندارد سکوت سازمانی موریسون و میلیکن (به نقل از ذکریاپور، ۱۳۹۳)، عملکرد شغلی شعبانی و همکاران (۱۳۹۳) و بی تفاوتی سازمانی دانایی فرد و همکاران (۱۳۸۹) بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS و Smart PLS تجزیه وتحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که سکوت سازمانی تاثیر منفی و معناداری بر عملکرد شغلی کارکنان دارد (۰.۵۸۵-= β ، ۱۱.۹= t ، ۰.۳۴۲R۲=). همچنین، سکوت سازمانی تاثیر مثبت و معناداری بر بی تفاوتی سازمانی کارکنان دارد (۰.۶۵۳= β ، ۱۵.۵۲= t ، ۰.۴۲۷R۲=). بی تفاوتی سازمانی نیز تاثیر منفی و معناداری بر عملکرد شغلی کارکنان دارد (۰.۶۵۸-= β ، ۱۰.۶۶= t ، ۰.۳۲۳R۲=). علاوه بر این، بی تفاوتی سازمانی نقش میانجی معناداری در رابطه بین سکوت سازمانی و عملکرد شغلی کارکنان ایفا می کند (۰.۳۶۷=VAF). این پژوهش به مدیران کمک می کند تا با کاهش سکوت و بی تفاوتی سازمانی، مشارکت کارکنان را افزایش داده و بهبود عملکرد شغلی را در سازمان تسهیل نمایند.