رابطه طرح وارههای ناسازگار اولیه با خرسندی زناشویی با نقش میانجی نشانه های بالینی (اضطراب، افسردگی، استرس) در معلمان زن دوره اول متوسطه شهر سبزوار

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه طرحوارههای ناسازگار اولیه با خرسندی زناشویی با نقش میانجی نشانههای بالینی (اضطراب، افسردگی، استرس) در معلمان زن دوره اول متوسطه شهر سبزوار انجام گرفت. این پژوهش از نوع تحقیقات بنیادی و از نظر روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه معلمان زن دوره اول متوسطه شهر سبزوار به تعداد ۳۰۰ نفر بود که از این تعداد ۱۷۰ نفر با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دادههای مورد نیاز از طریق پرسشنامه خرسندی زناشویی انریچ (۱۹۸۹)، طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ و براون (۲۰۰۳) و نشانه های بالینی الویبوند و الویبوند (۱۹۹۵)، جمعآوری گردید. سپس دادههای جمع آوری شده با روش همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارهای اس پی اس اس ۲۲ و آموس۲۴ تحلیل شدند. نتایج پژوهش حاکی از وجود رابطه معنادار بین طرحوارههای ناسازگار اولیه، خرسندی زناشویی و نشانه های بالینی بود. نتایج دیگر یافته ها حاکی از آن بود که اثر مستقیم نشانههای بالینی در رابطه طرحوارهای ناسازگار اولیه با خرسندی زناشویی، معنیدار نیست و اثر غیر مستقیم برخی از طرحوارهها از طریق اضطراب و افسردگی بر خرسندی زناشویی معنیدار است.

کلیدواژه ها:

طرحوارههای ناسازگار اولیه ، خرسندی زناشویی ، نشانه های بالینی (اضطراب ، افسردگی ، استرس)