رابطه افسردگی و تاب آوری در دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری

افسردگی می تواند باعث ایجاد چالش های در زندگی افراد به خصوص دانشجوها شود، در کنار این چالش ها تاب آوری به عنوان یک توانایی روانشناختی برجسته می شود. از این رو هدف از این پژوهش بررسی رابطه افسردگی و تاب آوری در بین دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری است. پژوهش حاضر از نظر رویکرد کمی، از لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش از نوع همبستگی می باشد. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه حکیم سبزواری هستند که در سال ۱۴۰۳- ۱۴۰۴ مشغول تحصیل هستند که با روش نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند تعداد نمونه توسط جدول مورگان تعیین شد و تجزیه و تحلیل پرسشنامه صورت گرفت. در این پژوهش از دو پرسشنامه تاب آوری کونور و دیودسون(۲۰۰۳) و افسردگی لاویبوند و لاویبوند(۱۹۹۵) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصان حوزه علوم تربیتی و روانشناسی مورد تایید قرار گرفت و روایی سازه توسط نرم افزار spss سنجیده شده است. پایایی پرسشنامه تاب آوری ۰/۹۳ و پایایی پرسشنامه افسردگی ۰/۹۵ به دست آمد. برای سنجش این دو متغیر از آزمونهای پارامتریک مانند آزمون میانگین یک جامعه و همبستگی پیرسون استفاده شده است. یافته ها نشان می دهد که بین دو متغیر افسردگی و تاب آوری رابطه منفی معنادار وجود دارد یعنی با افزایش افسردگی تاب آوری کاهش می یابد و بالعکس در این راستا به مسئولین دانشگاه پیشنهاد می شود کارگاهها و جلسات آموزشی جهت آگاهی بخشی دانشجویان برگذار نمایند.

کلیدواژه ها:

افسردگی ، تاب آوری ، دانشجویان