تاویل قوانین هندسه فراکتال در ساختار فرم و نقش دودل آرت (براساس دو نظریه گشتالت و آشوب)

علم فراکتال مطالعه در ساختارهای تکرار و خودمتشابه می باشد که معنا و مفهومی از هندسه طبیعت را بیان می کند. این پژوهش، با طرح پرسش در مورد چگونگی کاربرد هندسه فراکتال، رویکردی در تاویل قوانین هندسه طبیعت در روند هنر دودل آرت مبتنی بر نفش و فرم دارد. نوع پژوهش کاربردی است و با استفاده از روش همبستگی در کاربرد هندسه مطابق با خصوصیات فراکتال به صورت پدیدارشناسانه و کیفی انجام می شود. در این مطالعه، هفت مرحله در ساختار هندسه فراکتال به عنوان ساختار مبتنی بر فرم تبیین می گردد. این مراحل در فرم یابی، روند معتبری را در کاربرد این هندسه در دودل آرت فراهم می آورد. دودل آرت برگرفته از عملکرد ذهن در روند خلاقیت می باشد و به عنوان کششی از سوی فرد برای ایجاد نظم، تقارن و تکرار است. هندسه فراکتال استوار بر سه قانون و کارکرد در ساختار است که در این پژوهش شرح داده می شوند: قانون خودمتشابهی، قانون وحدت، قانون مجاورت (خوسازماندهی). به منظور صحت این سه قانون، سه نمونه از طراحی های دودل آرت منطبق با خصوصیات فراکتالی منتخب و قوانین هندسه طبیعت در ارزیابی آن ها با استفاده از شیوه تطبیقی- توصیفی مورد بررسی قرار می گیرد. بر اساس یافته های پژوهشی می توان بیان کرد هندسه فراکتال در ساختار، ترکیب بندی عناصر و مفاهیم زیبایی شناسی هنر در دودل آرت به عنوان بخشی از هنر نقاشی و گرافیک، در طراحی این آثار به کار گرفته شده است. این طرح ها با الهام گرفتن از هندسه طبیعت، قانون تناسبات، ریتم و فرم های خودمتشابه گستره ای از الگوهای فراکتالی ایجاد کرده اند که با بیان ساختار فرم در دودل آرت می تواند به عنوان مدلی برای توضیح بسیاری از پدیده های فیزیکی و صور دودل آرت قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

خودمتشابهی ، کثرت در وحدت ، ساختار فرم ، دودل آرت ، هندسه فراکتال