مطالعه ی تطبیقی شیوههای انحلال قراردادها در کشورهای ایران و انگلیس

انحلال قرارداد یکی از مهمترین مباحث حقوق قراردادهاست که در نظامهای حقوقی مختلف با سازوکارها و مبانی متفاوتی بررسی می شود. در نظام حقوقی ایران که مبتنی بر فقه امامیه است، انحلال قرارداد عمدتا بر مبنای اراده طرفین، فسخ (اقاله یا حکم قانون گذار (انفساخ صورت می پذیرد. در مقابل نظام حقوقی انگلیس با رویکردی مبتنی بر رویه قضایی و اصول، انصاف به سازوکارهای متفاوتی همچون frustration، termination for breach و rescission توجه دارد. این مقاله با هدف بررسی تطبیقی شیوه های انحلال قرارداد در این دو نظام حقوقی به تحلیل نقاط اشتراک و افتراق، مبانی نظری ضمانت اجراها و آثار حقوقی ناشی از انحلال می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که هرچند تفاوتهای بنیادینی در مبانی نظری وجود دارد، اما در عمل شباهت های قابل توجهی در کارکرد نهایی مکانیسم های انحلال مشاهده می شود. نتیجه این مقایسه می تواند در اصلاح یا بهینه سازی قوانین داخلی ایران و افزایش کارآمدی نظام قراردادها موثر باشد.

کلیدواژه ها:

انحلال ، قرارداد ، کشور ایران ، انگلیس ، حقوق