تحلیل و بررسی تلف مبیع قبل از قبض در نظام حقوقی ایران

در بیع به مجرد وقوع عقد بایع مالک ثمن و مشتری مالک مبیع می باشد اما مطابق تلف مبیع قبل از قبض مبیع نزد بایع تلف شود از مال بایع تلف شده نه از ملک مشتری هر چند که مشتری از زمان تحقق بیع مالک مبیع شناخته می شود. مالکیت مبیع در اثر عقد به خریدار منتقل می گردد ولی ضمان معاوضی همچنان بر عهده فروشنده باقی می ماند تا تسلیم انجام شود. بحث انتقال مالکیت و تلف مبیع قبل از قبض یکی از مورد ابتلا به در معاملات امروزی می باشد که بررسی مفهوم و آثار آن بر انتقال مالکیت لازم به نظر می رسد و در این مقاله تلاش شده به این مهم پرداخته شود مقاله توصیفی-تحلیلی بوده و از روش کتابخانه ای استفاده شده. انتقال مالکیت و تعهد به تسلیم مهمترین آثار بیع به عنوان مصداق بارز عقود معوض تملیکی است قبل از تسلیم اگر مبیع تلف گردد، فروشنده باید ثمنی را که در برابر مال تلف شده گرفته است به خریدار پس دهد وجود خیار باعث می شود که حتی با تسلیم نیز ضمان از بین نرود بنابراین وجود خیار در عقد بیع باعث می شود که حتی با وجود تسلیم نیز ضمان بایع نسبت به تلف مبیع از بین نرود.

کلیدواژه ها:

مبیع ، تلف ، قبض ، نظام حقوقی ایران