ارزیابی نقش طوفان الاقصی در بازدارندگی راهبردی جمهوری اسلامی ایران

عملیات طوفان الاقصی را می توان یکی از مهم ترین نقاط عطف تحولات فلسطین از آغاز اشغال آن توسط رژیم صهیونیستی تا کنون به حساب آورد. این مسئله متاثر از شیفت پارادایمی جدید دکترین امنیتی این رژیم از امنیت ایجابی به امنیت سلبی و بازگشت به دوره تنش و بی ثباتی در سه دهه اول عمر رژیم صهیونیستی است. براین اساس است که پس از آغاز عملیات طوفان الاقصی و تهدید امنیت هستی شناختی این رژیم، یکی از خشونت بارترین عملیات های نظامی رژیم صهیونیستی در راستای بازیابی توان بازدارندگی آن عملیاتی شده است. بااین وجود، ناکامی رژیم اسرائیل در دستیابی به اهداف اعلامی و احیای بازدارندگی اش و پیگیری تاکتیک کارزار چند جبهه ای و اقدام ماجراجویانه حمله به کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در دمشق و به تبع آن، واکنش جبهه مقاومت به رهبری جمهوری اسلامی ایران و به ویژه عملیات وعده صادق، به ارتقای سطح جدید بازدارندگی راهبردی در غرب آسیا منجر شد. این پژوهش تلاش دارد تا با مفروض قراردادن تغییر سطح و مدل بازدارندگی پس از طوفان الاقصی و تحولات پس از آن، با استفاده از روش توصیفی - تحلیلی به این سوال پاسخ دهد که طوفان الاقصی چه نقشی در بازدارندگی راهبردی جمهوری اسلامی ایران داشته و نوع، سطح و ماندگاری این بازدارندگی در شرایط جدید چگونه خواهد بود. یافته های اولیه این پژوهش نشان می دهد که طوفان الاقصی و جنگ غزه با عمق بخشی به گفتمان مقاومت در سطح جهانی و تقویت انسجام در جبهه مقاومت به رهبری ایران در سطح منطقه ای، بازدارندگی فعال راهبردی جدیدی را به وجود آورده که اقداماتی ازجمله جنایات جنگی، نسل کشی و یا ترورهای هدفمند و... از سوی رژیم صهیونیستی صرفا در راستای جلوگیری از پایداری و دوام آن در روز پس از جنگ غزه در دستور کار قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

طوفان الاقصی ، بازدارندگی ، رژیم صهیونیستی ، محور مقاومت ، جمهوری اسلامی ایران